Reviews

Auteur: W.E. Johns
ISBN: =””
Gem. Rating: 3.69
Mijn rating4
boekenplank: jeugd, 2016
Bookcrossing ID:

Review:
Samen met Marcel Brissac van de Franse politie en Eddie Ross van de Amerikaanse politie proberen Biggles, Bertie en Ginger op het spoor te komen van een bende drugs-smokkelaars. Ginger komt daarbij in gevaar, maar wordt net op tijd gered door Biggles en Marcel.

Bertie heeft een gewaagd plan, maar dat wordt doorzien door het hoofd van de smokkelorganisatie. Het lukt Biggles en Eddie om Bertie te bevrijden, en daarna ook de smokkelbende een gevoelige klap toe te brengen.

Een aantal korte verhalen in een bundel. Heb liever een lang goed verhaal dan 10 kleine.

Deze verhalen spelen zich allemaal af tijdens de start van het Biggles – squadron (het 666e squadron) aan het begin van de tweede wereld oorlog.

Pas onlangs realiseerde ik me dat het squadron nummer ook het duivelsgetal is.

Een ouderwetsch Bob Evers verhaal. Heerlijk om te lezen.

Een boek die me eventjes uit de put trok. Eventjes wat glimlachen over de tweeling Josh en Sophie.

Josh en Sophie werken allebei gedurende de zomervakantie. Josh bij een boekwinkel, Sophie bij de er tegenoverliggende koffiewinkel. Bij toeval ontdekt ze dat er iets aan de hand is bij de boekwinkel. Het begin van een gevaarlijk avontuur.

Ik heb genoten van het verhaal, maar door de vele historische gebeurtenissen en personen werd het allemaal een beetje te veel. Ik snap wel wat de auteur wou doen, Nicholas Flamel was een echt bestaand personage, die naar verluidt het geheim van de onsterfelijkheid heeft ontdekt. Maar het toevoegen van allerlei personen en gebeurtenissen die hij is tegengekomen is iets te veel van het goede.

Ach ja.. Laten we niet vergeten dat dit een boekenserie is gericht op Young Adults, hoewel ik de leeftijdsclassificatie van 15+ wel erg aan de hoge kant vind. Zo eerder zeggen 12+ (Laatste klas basis-school, of brugklas).

Ik had dit als Nederlandstalig e-book gekregen, maar … het blijkt dat er helemaal geen Nederlandstalige uitgave van is. Gelukkig maar, wat als dit een echt vertaling was, dan moest de vertaler zijn schoolgeld direct terug gaan halen.

Okay, dit boek was al een heel stuk beter dan het vorige deel (Alchemist), maar was echter niet goed genoeg. De magie is die van het irritante soort waar mensen ongelooflijke dingen kunnen doen, maar dan moeten ze eten of slapen voordat ze iets anders kunnen doen. De slechteriken lijken die problemen nooit te hebben.

De personages gingen van de ene achtervolging naar de andere, van de ene monster naar weer een volgende.

Het verhaal zelf was goed, maar de schrijfstijl minder. Het leek er bij tijden op dat het er meer om ging om zoveel mogelijk mythen en legenden in het boek te krijgen

In dit deel werd Machiavelli als een andere slechterik geïntroduceerd. Ook Jeanne d’Arc en Saint-Germain doen hun intrede maar dan aan de goede kant

De krachten van Sophie zijn in het vorige deel gewekt, en ze leert omgaan met de kennis van de Heks van Endor. Haar broer Josh is jaloers, bezorgd maar ook een beetje bang voor haar. Hij is ook meer op zijn hoede voor Nicholas Flamel. Langzaam neigt hij naar het slechte team.

Na weer een aantal spannende avonturen, worden ook Josh’s krachten voor hem geopenbaard. De tweeling reist op het einde van het boek, samen met Flamel naar Londen, in de hoop dat de daar wonende Onsterfelijke de tweeling kan onderrichten in hun krachten.

Dit is het deel waarin het moeilijker gaat worden voor de tweeling. Hun relatie/vriendschap wordt tot het uiterste getest. Ook dit deel gaat weer op dezelfde voet verder, monsters bevechten en vluchten, zeuren en dan weer monsters bevechten en vluchten. De slechteriken liegen, de naïeve jongen gelooft ze, veroorzaakt een puinhoop, waardoor er weer monsters zijn om tegen te vechten en te vluchten. … Okay, misschien een beetje overdreven, maar hier komt het wel op neer.

Het begin van het boek is erg traag en behoorlijk saai, maar naarmate je dichter bij het einde komt, wordt het boek interessanter en sneller.

Josh en Sophie lijken nu meer op bijpersonen, Nicholas Flamel heeft nauwelijks regels in de roman (hij is stervende, maar hij is de naamgever van de serie), en de enige consistente personages in de serie vormen Dr. John Dee en Machiavelli, en hoewel zij tot de ‘slechteriken’ behoren, ben ik toch een redelijke fan van ze.

Tegen het einde van het boek komen er nieuwe problemen bij, zeker als Josh zich lijkt aan te sluiten bij de Duistere Ouderen.

Op naar boek 5.