Reviews

3 verhalen met Jack Bauer in de hoofdrol.

Ik ben zelf geen grote fan van boeken met meerdere verhalen, omdat naar mijn idee de verhalen geen recht doet. Ze zijn immers korter dan normaal.

Kan me van deze omnibus ook niet veel herinneren, dus zal ik deze opnieuw moeten gaan lezen.

Jack Bauer  staat voor een dilemma.  Een terreurgroep heeft het voorzien op Islamitische fundamentalisten Het is zijn taak hen te beschermen.  Maar hoe kan hij hen beschermen als zij er zelf alles aan doen om niet ontdekt te worden, want ook zij plannen aanslagen, maar dan wel op Amerikaanse bodem.

Het verhaal volgt het format van de televisie-serie vrij goed. Ook hier speelt alles zich in real-time af, en binnen 24 uur.  Het heeft dezelfde plot-wendingen , maar heeft door het medium meer detail en achtergronden.

Lastig was wel dat er teveel verschillende verhaallijnen waren, waardoor het soms wat warrig overkwam (of lag dat aan mij, iets wat niet uit te sluiten valt).

Moeilijk om hier echt een waardering voor te geven, daar dit een biografie is, en geen boek dat je ‘eventjes’ leest. Ik heb dan ook geen echte review geschreven.

Quote van https://nl.wikipedia.org/wiki/Alfred_Mozer

Alfred Mozer (Kassel, 15 maart 1905 – Arnhem, 12 augustus 1979) was een verzetsstrijder en sociaal-democraat.
Vanaf oktober 1940 zat Mozer ondergedoken in Poortugaal waar hij commentaren schreef op de oorlogsgebeurtenissen. Ze werden gelezen door de intellectuelen van het dorp zoals medewerkers van de psychiatrische kliniek ‘Maasoord’ In het begin verschenen de commentaren zonder titel, in het laatste oorlogsjaar kregen ze de naam De Kieuwelander mee. Toen na de spoorwegstaking de elektriciteit was uitgevallen liet Alfred Mozer dagelijks bulletins verschijnen waarvoor hij in de nacht naar de radio luisterde. Met een verborgen radio ontving hij Radio Oranje.

Het interessantste van dit boek voor mij was dat het gedurende 5 jaar plaats vond in de plaats waar ik woon, en dat Mozer ondergedoken heeft gezeten in het huis waar nu mijn ouders wonen.

In de na-oorlogse jaren werd Mozer vooral actief als voorvechter van de Europese beweging.

Hoewel een moeilijk boek, leest het toch redelijk snel.

Een boek dat je op het randje van je stoel houdt. Oorspronkelijk uitgegeven in 1975, de hoogtij-dagen van kapingen en bezettingen, past het goed in het rijtje van ‘White House Down’, ‘Air Force One’ en andere films.

Een minutieus geplande en gedurfde kaping vindt plaats op de Golden Gate Bridge. De slachtoffers zijn de President van Amerika en twee bezoekende Arabische oliesjeiks en hun gevolg.  Om te voorkomen dat het leger een bevrijdingsactie vanuit de lucht opzet, hebben mannen van Branson, het meesterbrein achter deze kaping, het grootste radarcentrum bezet. Ook is de Golden Gate Bridge ondermijnd en bij de minste teken dat er een actie wordt ondernomen zal Branson de brug laten ontploffen. Toch heeft hij niet aan alles gedacht. Er reist een agent mee, die, vermomd als fotograaf, probeert de gegijzelden vrij te krijgen.

Tijdens een sneeuwstorm, die Rome teisterde, kringen wee agenten de melding dat er ingebroken wordt in het Pantheon. Eenmaal ter plaatse treffen zij een gruwelijk tafereel aan. Het blijkt het lichaam te zijn van een vrouw, die een ingewikkeld patroon op haar rug gekerfd heeft staan. Voor de politie aan hun taak kan beginnen, komt de FBI al in actie, en worden de agenten op een zijspoor gezet. De

Kwam niet echt in het verhaal. Startte traag, maar had wel genoeg actie om je bezig te houden. Begon er een beetje genoeg van te krijgen te lezen dat Peroni door een fout van hem bij de ‘gewone’ politie terecht kwam. De reden daar van was al in het Het Bacchus offer uitgelegd, en nu ook weer diverse keren.
De auteur weidt soms erg uit in details die niet ter zake doen voor het verhaal

Wat gebeurde er verder met dat meisje Laila?

Over het algemeen zijn dit leuke verhalen om te lezen op vakantie, omdat ze makkelijk weg te leggen zijn.

Het verhaal van het eerste boek was goed, maar zoals vaak heeft ook dit boek last van het zogeheten ‘tweede boek syndroom'¹.
De eerste ±200 pagina’s liepen traag, pas daarna kwam het verhaal langzaam op gang. Lisbeth kwam gekunsteld en irritant over. Het wil er bij mij niet in dat iemand zo makkelijk de politie in Interpol met groot gemak kon ontlopen, voor miljoenen stelen van een misdadiger, met gemak allerlei computers kon hacken ..

Schrijfstijl en wereldopbouw zijn goed, karakters hebben een goede achtergrond.

1. Second Book Syndrome is wanneer het tweede boek van een trilogie achterblijft bij het eerste.(↩)

Review:
Een viertal korte verhalen met Arie Roos, Jan Prins en Bob Evers, waarbij het laatste verhaal mij nog het meeste aansprak.

Verder valt er weinig te zeggen over het boek.