Reviews

Aardig verhaal, maar helaas geen topper. Het barst van de fouten, wanneer leren de schrijvers nou eens dat ze eens een verhalen moeten DOORLEZEN, en niet alleen de spellingschecker van Word moeten gebruiken.

Ariene Lilith Harris is een bijzonder meisje. Zij kan namelijk vuur oproepen. In eerste instantie alleen maar op Oudejaarsavond, maar gaandeweg steeds vaker. Haar ouders zien een freak in haar en willen haar laten opnemen in een tehuis ver weg. Dan komt er plotseling een magische brief, waarin staat dat zij is opgenomen in een magische school. Klinkt bekend?

In het verhaal komen een aantal Harry Potter verwijzingen voor, maar ook de hele opbouw van het verhaal doet me denken aan de Harry Potter boeken. Zo is er dus de magische school, zijn er Nodo’s (dreuzels/muggles), een geheime organisatie die alle mensen met een gave willen vernietigen en meer.

Zoals gezegd, een aardig verhaal, dat op zich potentie heeft, als de auteur alle personages, of in ieder geval de hoofdrolspelers wat meer diepte gaf, en zij ook wat meer let op de spelling van bepaalde woorden en zinnen.

Een kleine opsomming van fouten die mij direct opvielen.

1. 1. grijns ipv grijs (hier ging het om tinten grijs
   2. drop ipv dorp
   3. ziet, waar het zien had moeten zijn. Het ging hier om een aantal andere personen die de Ariene uit het bos zien komen
   4. stijl, waar er steil bedoeld wordt. Een steile berg, en niet een stijle berg
   5. spelt ipv speld
   6. ‘die wat ouder zijn dat…’ ‘die wat ouder zijn dan’.

En daar laat ik het maar bij. De zinnen waar woorden uit ontbreken heb ik dan niet eens opgenomen.

Ik denk dat twee sterren eigenlijk niet eens zo slecht is voor dit boek. Het hadden er 3 kunnen zijn, maar door de eerder vermelde punten dus net niet gehaald.

In tegenstelling tot wat je zou denken, is dit GEEN vervolg op Grote Planeet, maar speelt het zich enkel af in dezelfde dimensie.

De eigenaar van de showboat Miraldra’s Enchantment hoort van een wedstrijd voor het beste entertainment. Deze wordt door koning Waldema georganiseerd. Door handelen van zijn concurrent mist hij bijna de voorrondes. De rivaliteit tussen deze twee is gedurende de hele wedstrijd aanwezig.

Een redelijk verhaal, dat me toch wat teleurstelde.

In dit debuut heeft de auteur een wereld gecreëerd waarin het gevecht tussen het goede en het kwade een nieuw hoogtepunt heeft bereikt. Een groep van 9 mensen gaan op een queeste om magische voorwerpen te zoeken, 5 zwaarden en een boek. Deze zijn nodig om de wereld tegen het kwade te beschermen.
Lastige namen maken het lezen van dit boek er niet prettig op. Voelt op sommige momenten aan als een kopie van Tolkiens werk.

Eindelijk weer eens een fantasy verhaal van Nederlandse bodem, en wat voor een.

We volgen het dorpsmeisje Fenna, die mee doet aan de ‘Proeve’ van Drakenburcht. Als zij slaagt, kan zij gaan werken met draken. Zij blijkt zo sterk te zijn dat ze zelfs een opleiding krijgt tot ‘Drakenzieler’.

Aardig verhaal om de tijd wat te verdrijven. Verwacht geen hoogstaande proza, maar gewoon een mooi verhaal. Het is mij na het lezen van dit boek nog niet helemaal duidelijk hoe het nou precies zit met de draken, drakenburcht en het koningspaleis.

Het verhaal is vlot geschreven. Zonder al te veel opsmuk beschrijft de auteur de gebeurtenissen. Dat is een van de redenen dat je zo lekker het verhaal wordt ingezogen. Wel is het zo dat het weer een van die verhalen is waarin de hoofdpersoon, meestal van lage afkomst, onder de vleugels van een oudere meester komt en dan bijzondere gaven te hebben.

Wereld opbouw is zeer goed, en ook de personages komen goed uit de verf.

De relatie tussen Adrian en Vincent is nu echt over. Het was ook te mooi om lang te duren. Vincent is achter het geheim van Adrian gekomen, en wil niets meer met hem te maken hebben, en Adriaan is opnieuw terug in de goot. Nu wil hij alleen nog maar wraak nemen op de persoon die ooit van hem hield. Hij wordt hierin geholpen door lady Kinderly en Paul McBride. Deze blijken echter hun eigen agenda te hebben

De eerste twee delen waren wat dat betreft veel soepeler, en meeslepender. Een van de stukken in het verhaal dat me wat gekunsteld overkwam, was het café, waar Adrian Trops en de 3 kinderen naar toe had meegenomen, en Martha ongevraagd aanbood om een onderduikadres voor de kinderen te zoeken.

Het boek was te lang, en daardoor langdradig en begon te vervelen. Bepaalde stukken kwamen krampachtig over. Hoewel het boek vooral gericht was op jongeren, meed het moeilijke thema’s niet.

Persoonlijk vind ik de cover-art voor de ebook versie veel minder dan die van de hardcover editie.