Reviews

Best wel een langdradig verhaal, waarbij ik regelmatig de neiging had om het boek maar aan de kant te gooien. Dit boek heeft het wat mij betreft net niet helemaal. Het was teveel van het goede. Tatarus of de onderwereld zou een plek zijn waar al het slechte terecht kwam. Toch hebben diverse bewoners van dit ondergrondse rijk hulp gegeven aan Nico en Will. Het verhaal op zich was niet slecht, maar toch voelde ik me er minder bij betrokken dan bij de andere verhalen van Riordan.

Binnen het verhaal gaan Nico en Will op een queeste naar de onderwereld om een profetie te laten uitkomen. Onderweg krijgen zij te maken met weer andere deel-queestes, wat wel afleidt van het hoofdverhaal.

Hoewel het boek genummerd is als deel 73, fungeert het in werkelijkheid als een boeiende prequel voor de geliefde Bob Evers-serie, oorspronkelijk geschreven door Willy van der Heide en later voortgezet door Peter de Zwaan. Dit unieke verhaal biedt lezers de kans om de jonge Jan, Arie en Bob te ontmoeten in de prille beginfase van hun vriendschap, voordat ze de onafscheidelijke helden werden die we kennen uit de latere boeken.

In dit avontuur bevinden Jan en Arie zich in een situatie waarin ze voor het eerst kennismaken met de energieke en vindingrijke Bob Evers. Aanvankelijk tasten ze in het duister over wat ze met deze nieuwe jongen aan moeten, maar al snel blijkt dat ze van dezelfde geest zijn.

Het verhaal ontvouwt zich rond een mysterie: een belangrijk pakket dat bezorgd moet worden, verdwijnt op raadselachtige wijze. Het trio, met Bob voorop, zet alles op alles om het pakket terug te vinden. Met behulp van hun slimheid en doorzettingsvermogen weten ze het pakket uiteindelijk op inventieve wijze te heroveren. Dit avontuur vormt de basis voor de vele spannende en humoristische avonturen die de lezers in de latere Bob Evers-boeken te wachten staan.

Deze prequel is een must-read voor zowel trouwe fans van de serie als nieuwe lezers die de oorsprong van de legendarische vriendschap tussen Jan, Arie en Bob willen ontdekken. Het biedt een unieke kijk op de beginjaren van de helden en zet de toon voor de talloze avonturen die nog zouden volge

“Een epische strijd tussen goed en kwaad, dat is de kern van Stephen Kings ‘The Stand’, in het Nederlands bekend als ‘De Beproeving’. Hoewel het boek al in 1978 verscheen, voelt het door de beschrijving van een allesverwoestende pandemie opvallend actueel, zeker in het licht van de recente wereldwijde crisis. De pandemie blijkt echter slechts het begin van de beproevingen voor de overlevenden. De wereld wordt geconfronteerd met een nog grotere dreiging: een man die het kwaad in zijn puurste vorm belichaamt.

Een van Kings grootste talenten is zijn vermogen om diepgaande personages te creëren waarmee lezers zich sterk verbonden voelen. Of het nu gaat om Stu, Tom, Larry of een van de vele andere personages, King weet ze tot leven te brengen. Ondanks de omvang van ruim 1.200 pagina’s, leest het boek verrassend vlot weg zodra je in het verhaal gezogen wordt.

Persoonlijk had ik gehoopt op een uitgebreider einde. King neemt ruim de tijd om de pandemie en de personages te schetsen, maar het slot voelt daarentegen gehaast aan. Ik had graag meer willen weten over het lot van bepaalde personages, met name Tom. Het lot van Tom blijft een open einde in het boek. Een klein minpuntje voor een verder fantastisch boek.”

“‘M-A-A-N’ dat spel je episch”

Augustus 1941: Hoofdinspecteur Swieninck en zijn team van het Bureau Bijzondere Delicten (BBD) worden geconfronteerd met een nieuwe moordzaak. Het lichaam van een Belgische kunstexpert wordt gevonden in de Hofvijver. Het slachtoffer deed onderzoek naar het recent ontdekte schilderij ‘Lachend Meisje’ van Frans Hals in het nabijgelegen Mauritshuis. Al snel blijkt dat het waardevolle paneel tijdens de moord is gestolen en vervangen door een vervalsing. Dit leidt Swieninck naar de duistere wereld van de kunsthandel, waar meerdere partijen geïnteresseerd blijken in het schilderij.

Net als in het vorige deel komt het verhaal traag op gang. Pas halverwege ontvouwt zich een complex plot met verschillende verhaallijnen en personages die moeilijk te onderscheiden zijn. Hierdoor raakte ik al snel de draad kwijt. Het verhaal was helaas niet boeiend genoeg om me echt te blijven interesseren

Dit fictieve detectiveverhaal speelt zich af in Den Haag tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hoofdinspecteur Charlie Swieninck, chef van het Bureau Bijzondere Delicten, onderzoekt de moord op een prominente NSB’er. Swieninck, een boomlange en kortaangebonden man, moet het opnemen tegen de NSB, waarbij zelfs Anton Mussert in zijn vizier komt.

Hoewel de historische context accuraat is, vond ik het verhaal zelf vlak. Ik kon geen band opbouwen met de hoofdpersoon. Wel bevat het boek interessante historische wetenswaardigheden. Het duurde echter lang voordat ik in het verhaal werd gezogen.

Een punt van kritiek dat ik op Goodreads las, en waar ik het volledig mee eens ben, is het gebruik van echte historische figuren in een fictief verhaal over gruwelijke moorden. Zelfs als het om NSB’ers gaat, die schuldig waren aan ernstige misdaden, roept het de vraag op of het ethisch verantwoord is om hen dit soort daden in een fictief verhaal te laten begaan.

In ‘Drakenrijder’ maken we kennis met Jai, een 17-jarige jongen die na de executie van zijn vader als gijzelaar leeft in het kasteel van de keizer. Hij wordt toegewezen aan de voormalige keizer als zijn lijf-slaaf, een rol die hem diep raakt.

Taran Matharu weet vanaf de eerste bladzijde de lezer mee te nemen in het verhaal. Zijn schrijfstijl is direct en meeslepend, waardoor je direct een band met Jai opbouwt. Het verhaal wordt vanuit zijn perspectief verteld, waardoor je als lezer zijn emoties en gedachten intens beleeft.

De auteur schuwt het gebruik van volwassen taal niet, wat het boek een realistisch karakter geeft. Hoewel het boek geen expliciete seksuele scènes bevat, zijn de gewelddadige acties, vooral tegen het einde, niet voor de zwakkeren onder ons. Hierdoor is het boek wellicht beter geschikt voor jongvolwassenen vanaf 15 jaar.

De personages zijn levensecht en overtuigend neergezet. Leonid, de voormalige keizer, is een complex personage dat zowel medelijden als afschuw oproept. Frida, een sterke en mysterieuze vrouw, voegt een extra dimensie aan het verhaal toe.

Ook de draak Winter speelt een belangrijke rol. De band die Jai met haar opbouwt, is ontroerend en vertederend. Winter is een jonge draak die nog veel moet leren, maar haar loyaliteit aan Jai is onvoorwaardelijk.

Het verhaal zit vol spannende momenten en onverwachte wendingen. De lezer wordt voortdurend op het puntje van zijn stoel gehouden. Enige minpunt zijn de passages over het “verheven zijn” en het “zielsademen”, die soms wat langdradig en herhalend zijn.

Al met al is “Lijf-slaaf” een veelbelovend eerste deel van een trilogie die je niet wilt missen. Het boek is spannend, meeslepend en emotioneel. De personages zijn levensecht en de verhaallijn is intrigerend. Ik kijk dan ook reikhalzend uit naar de volgende delen!

Pluspunten:

Spannend en meeslepend verhaal
Levensechte personages
Originele invalshoek
Emotionele diepgang

Minpunten:

Soms wat langdradige passages
Gewelddadige scènes zijn niet voor iedereen geschikt

Rick Riordan, de meesterbrein achter de populaire Percy Jackson-serie, neemt ons opnieuw mee op een onvergetelijk avontuur in zijn nieuwste boek. Ditmaal is het een eerbetoon aan de tijdloze klassieker “20.000 mijl onder de zee” van Jules Verne, en het resultaat is een adembenemende reis vol spanning, mysterie en onverwachte wendingen.

We maken kennis met Ana en haar broer Dev, die studeren aan de prestigieuze Harding Pencroft Academie. Deze school leidt studenten op tot de beste maritiem biologen, navigatoren en onderwateronderzoekers ter wereld. Maar het leven van Ana en Dev is niet zonder zorgen. Twee jaar geleden verloren ze hun ouders tijdens een wetenschappelijke expeditie, waardoor ze alleen op elkaar zijn aangewezen.

Wanneer Ana en haar klasgenoten op een cruciale test in de oceaan worden voorbereid, slaat het noodlot toe. Een tragische gebeurtenis dwingt de jongeren om de harde realiteit van volwassenheid onder ogen te zien. Wat volgt is een intense strijd om een erfenis die niemand had kunnen voorzien. Ana moet uitzoeken wie ze kan vertrouwen en wie haar vijand is. Kunnen zij de gevaren voorblijven en zichzelf redden?

Riordans kenmerkende schrijfstijl is weer volop aanwezig: vlot, humoristisch en meeslepend. De personages zijn goed uitgewerkt, vooral Ana, die als een herkenbaar tienermeisje met haar eigen angsten en onzekerheden wordt neergezet. Hoewel het verhaal soms voorspelbaar is, doet dit geen afbreuk aan het leesplezier. De spanning blijft tot de laatste bladzijde aanwezig.

De Harding Pencroft Academie is verdeeld in vier huizen, elk met een eigen identiteit: Dolfijnen, Haaien, Orka’s en… sorry die naam blijft maar niet plakken). Dit element doet denken aan een bepaalde andere bekende tovenaarsschool, wat een leuke knipoog is voor de lezers.

Kortom, dit boek is een must-read voor alle fans van Riordan en liefhebbers van avontuurlijke verhalen. Het is een waardig eerbetoon aan Jules Verne en een bewijs van Riordans talent om lezers van alle leeftijden te boeien.