Reviews

Het begint is veelbelovend, met direct grote problemen rond kunstmatige intelligentie. Mike (kMycroft Holmes, Sherlock’s broer) is een supercomputer die van grappen en van kattenkwaad geniet.
Een ander belangrijke karakter is Manuel (Man, Mannie) en Wyoming Knott, maar meestal afgekort tot Wyoh.

Manuel leert dat de computer waar hij aan werkt gevoelens heeft, en ze worden vrienden. Hij raakt betrokken bij revolutionairen en de computer wordt een sleutelfiguur in de revolutie.

De inwoners van de Maan, ooit een strafkolonie, willen onafhankelijke staat worden, los van de Aarde. Deze revolutie wordt gepland en uitgevoerd door Mike.

Echter, de roman wijkt snel in lezingen over politiek, gender relaties, economie, en een overvloed aan andere onderwerpen. Er is veel gepraat, maar niet veel actie.

Beste boek van de serie. Zou graag gezien hebben dat er een betere ontwikkeling van de personages Thail en Zinixos was. Misschien een beter motief voor Zinixo.
Het leek als of er nog veel losse eindjes waren aan het einde van het boek. De uiteindelijke slag in de ‘Rotonde’ was vrij snel voorbij, en eigenlijk een beetje een anti-climax, behalve het feit dat Prins Gath bijna gedood werd onder een zware troon.

De oorspronkelijke serie bestaat uit 4 delen, maar in het Nederlands zijn er maar 3 delen.

Beter dan het eerste boek. Meer spanning, meer plot, betere verhaallijn. Karakters komen goed tot leven.

Een combinatie van historische feiten met fictie, hen verwevenheid vertellen het verhaal zo realistisch, dat alle personages en de historische landschappen tot leven kwamen.

Wat ik voorspelbaar / niet zo goed vond is dat Cyprian wordt verondersteld dood te zijn. Zijn lichaam wordt echter niet gevonden.
Wanneer de gezinsleden allemaal verzameld zijn in Pernstein, (om verschillende redenen), is het duidelijk hoe het zal eindigen

Aardig verhaal. Waarin een ‘slechte’ Khand uiteindelijk toch niet zo slecht blijkt te zijn. Een van de weinige Nederlandse fantasy-boeken,. Iets beter dan een vorige reeks ‘Iskander de Dromendief’.

Merisse, een jong meisje, raakt betrokken bij de politiek van Poseidia als Baron Peon haar ontvoerd. Dit tot grote voldoening van de baron, die vanaf dat ogenblik meedogenloos druk kan uitoefenen op de achtergebleven moeder, een gezaghebbend aristocrate.

Na enige tijd komt Merisse er achter dat de Baron haar wil gebruiken, en keert, onwillig, bij haar moeder terug, alleen om tot de ontdekking to komen dat die niet veel tijd voor haar heeft, en vlucht weer naar Baron Peon. Ze heeft niet in de gaten dat hij haar alleen maar wil gebruiken om haar moeder te dwingen tot handelingen die zij niet wil.
Uiteindelijk helpt de Maarschalk, een Khan’d, haar te ontsnappen uit de greep van de Baron.

edit: 30-9-2020 – Na herlezing van dit boek het aantal sterren naar beneden gebracht. Veel van dit boek was pseudo-spiritueel gedoe.

Aardig boek van de Nederlandse schrijver Wim Gijsen.
Een groep mensen (en mensachtigen), lukt het om de vernietiging van hun land te ontvluchten in een Virana (een soort van vliegtuig/schip), die de Maarschalk nog voor de ramp had gekocht – op zoek naar een leefbare plaats, waar ze hun cultuur weer kunnen opbouwen.

Na weken van zoeken vindt de bemanning van de Virana een mogelijke plek. Na geland te zijn lukt het de mensen om een kleine kamp op te zetten. Tijdens de winter ontdekken ze een gewonde man, die zij in hun schip opknappen. Na weer geheel en al opgeknapt te zijn, verdwijnt deze man spoorloos, alleen om later weer op te duiken met een groep mannen die het kamp overvallen en de overlevenden gevangen nemen.

Ik weet het nog steeds niet met Robert A. Heinlein. Heb nu een aantal van zijn boeken gelezen, en soms denk ik ‘leuke boek’, maar dan weer staat het me behoorlijk tegen.

Dit boek valt wat mij betreft in de tweede categorie, het zou een soort Science Fantasy moeten zijn, maar zowel de science als de fantasy laten behoorlijk in de steek. Het boek begon aardig toen E. C. (Easy) beschreef hoe hij na een aanvankelijke aversie tegen het leger nu toch probeert om in dienst te komen, en zijn problemen om ook weer uit dienst ontslagen te worden zijn grappig. Daarna leeft E. C. een tijdje in een nudisten-kolonie op het Franse I’le Levant. Al snel begint het boek te vervelen, en heb ik me er door heen moeten slepen. Gewoon om dat ik geen zin had om een begonnen boek neer te leggen, hoewel het weinig had gescheeld of het was op mijn ‘abandoned’ lijst gekomen.

Dit boek komt wat moeizaam op gang. Pas wanneer de personages geherintroduceerd zijn, slaagt Duncan erin om een meeslepend fantasy-epos op te bouwen dat de moeite waard is.

Er gebeurt veel in dit verhaal, zodanig dat ik af en toe eventjes kwijt was wie en wat er speelde in het boek. Diverse verhaallijnen, die waarschijnlijk in een van de volgende delen bij elkaar zullen komen.

Ps. In het Nederlands lijkt dit deel 2 te zijn, maar in het overzicht op www.goodreads.com wordt het Engelse boek als #3 beschouwd.