Reviews

Ik weet het nog steeds niet met Robert A. Heinlein. Heb nu een aantal van zijn boeken gelezen, en soms denk ik ‘leuke boek’, maar dan weer staat het me behoorlijk tegen.

Dit boek valt wat mij betreft in de tweede categorie, het zou een soort Science Fantasy moeten zijn, maar zowel de science als de fantasy laten behoorlijk in de steek. Het boek begon aardig toen E. C. (Easy) beschreef hoe hij na een aanvankelijke aversie tegen het leger nu toch probeert om in dienst te komen, en zijn problemen om ook weer uit dienst ontslagen te worden zijn grappig. Daarna leeft E. C. een tijdje in een nudisten-kolonie op het Franse I’le Levant. Al snel begint het boek te vervelen, en heb ik me er door heen moeten slepen. Gewoon om dat ik geen zin had om een begonnen boek neer te leggen, hoewel het weinig had gescheeld of het was op mijn ‘abandoned’ lijst gekomen.

Dit boek komt wat moeizaam op gang. Pas wanneer de personages geherintroduceerd zijn, slaagt Duncan erin om een meeslepend fantasy-epos op te bouwen dat de moeite waard is.

Er gebeurt veel in dit verhaal, zodanig dat ik af en toe eventjes kwijt was wie en wat er speelde in het boek. Diverse verhaallijnen, die waarschijnlijk in een van de volgende delen bij elkaar zullen komen.

Ps. In het Nederlands lijkt dit deel 2 te zijn, maar in het overzicht op www.goodreads.com wordt het Engelse boek als #3 beschouwd.

Auteur: Erika Bulters
ISBN: =”9789082562408″
Gem. Rating: 5.00
boekenplank: 2016
Bookcrossing ID:

Review:
Door het aard van het boek wil ik hier geen sterren aan geven. Het is geen normaal leesboek, maar de ervaringen van een aantal mensen die vertellen hoe hun psychiatrie assistentiehond hun leven veranderde.

Vind het heel dapper van deze mensen dat zij in dit boek vertellen over hun problemen, maar ook over hoe hun assistentiehond hen heeft geholpen (en nog steeds helpt) bij het terug vinden van hun leven.

Aanrader voor mensen die in het ‘veld’ werkzaam zijn, of er op een of andere manier mee te maken krijgen. Verder voor iedereen die geïnteresseerd is in assistentiehonden in dit vakgebied

..

Dit is een verhaal voor kinderen. Toch had ik wel wat meer verwacht van dit boek, gezien de andere boeken van Heinlein. Helaas viel dat tegen. Het begon aardig, maar zakte al snel in. Het blijkt dat de auteur moeite had om dit verhaal kwijt te kunnen aan een uitgever, diversen hebben het geweigerd.

Dit verhaal gaat over 3 jongens die graag raketten bouwen en in contact komen met een oom van een van hen die toevallig wetenschapper is, en een raket wil bouwen om naar de maan te vliegen.
Eenmaal op de maan aangekomen wordt hun raket gebombardeerd door een ruimteschip. Dankzij slim denken komen ze in bezit van dit ruimteschip en komen er achter dat er een geheime basis is van … de NAZI’s.

De Tweede Wereldoorlog is voorbij, maar een kleine groep nazi’s verblijven op de maan met een aantal atoombommen. De jongens moeten al hun kunnen gebruiken om te overleven en weer naar Aarde terug te keren.

Duidelijk een gedateerd verhaal (1947).

Review:
Dit is een van de oorspronkelijke “verloren generatie schip” verhalen, een novelle van twee eerdere korte verhalen van Heinlein. Oorspronkelijk in de jaren ’40 geschreven blijft het verhaal toch boeien.

De ‘bemanning’ van Schip heeft nooit iets anders gekend dan Schip, een gigantisch ruimteschip met meerdere dekken, dat voor hen hun hele universum is. Ze hebben geen notie van beweging of dat er iets buiten Schip is. Lang geleden hebben zij alle begrip van Schip’s technologie en oorsprong verloren, ook al doen ze de dingen die nodig zijn om het systeem draaiende te houden.

Het verhaal gaat over een jongeman, die bezig is om wetenschapper te worden, maar die gevangen genomen word door een groep ‘mutties’, afstammelingen van de muiters, geleid door een bijzonder intelligent tweehoofdige leider, in bezit van een bibliotheek met boeken die hij beter begrijpt dan de ‘bemanning’. Hij toont Hugh de sterren en de echte natuur van Schip. Als Hugh terug keert om zijn mede-bemanningsleden hierover te vertellen, loopt het precies zo als je je kan voorstellen. Het loopt uit op muiterij en verraad. Intussen nadert Schip zijn bestemming.

Wat mij betreft geen top SF verhaal, maar een middenmoter, waarbij wel bedacht moet worden dat dit een boek is dat in de ’40-er jaren van de vorige eeuw is geschreven.

Behoorlijk teleurgesteld in dit boek. Het uitgangspunt van dit boek is dat de VS bezet is door de “Pan Aziaten”.
Het laatste overblijfsel van het Amerikaanse leger bestaat uit een aantal wetenschappers  en wat militairen. . In plaats van op te geven, bedenkt men een nieuwe religie en maakt veelvuldig gebruik van het gebruik van de nieuw uitgevonden “Ledbetter Effect”.

Mijn problemen met het boek:

• American = blank, goed
• Er zijn geen sprekende rollen voor vrouwen in dit boek. Slechts twee vrouwen worden genoemd, en een is dood voordat het boek begint.
• Voldoende geavanceerde wetenschap zal ervoor zorgen dat we winnen! En natuurlijk, onze wetenschap is geavanceerder.
• De Amerikaanse geest en de cultuur stelt Amerika boven andere volkeren. Toegegeven, in 1941 moet dit een mooie boodschap lijken, maar het boek richt zich erg vaak op het superieur denken van de Amerikanen. De Pan Aziaten zijn minder…
• Het magische wapen heeft de capaciteiten die het verhaal vereist.
  • Dood het een man? check.
  • Verdooft het een mens? check.
  • Krachtveld? check.
  • Genezen van verkoudheid? check.
  • Genezen van kanker? check.
  • Bouwt enorme tempels, veranderd van alles in goud.

Het verhaal zou aannemelijker zijn geworden indien ook de mogelijkheid had bestaan van het falen van het magische wapen, maar het werkte