Reviews

#DNF

Sorry, ik kwam er niet door heen

Ik kan me niet veel mer herinneren van dit boek. Weet wel dat ik het op den duur langdradig vond worden. Zeker met al die tijdsprongen.

De zon sterft en met haar het hele zonnestelsel. Na duizenden jaren van voorbereiding zijn er 20 ruimteschepen beschikbaar grote aantallen mensen te redden, maar wie bepaalt wie er gered wordt en wie moet achterblijven om te sterven.

Op zich een leuk boek, maar het is jammer dat er veel herhaling in zat. Steeds opnieuw werden Whit en Wisty (what is in a name) geconfronteerd met dezelfde situaties en steevast bleven zij het zelfde fout doen.

Deze tieners blijken nu opeens leiders te zijn van het verzet, en dat terwijl zij amper over hun magische kunnen hebben geleerd.Verder blijft alles zoals over het vorige deel is geschreven.

Toen Fern 7 was, zag hij hoe zijn dorp door overvallers in brand werd gestoken. Al hij na jaren ontdekt wie hiervoor verantwoordelijk waren is is dat erger dan hij ooit had kunnen vermoeden.

Aardig verhaal, waarin een grope kinderen tussen de 9 en 13 jaar proberen een alles vernietigende oorlog te voorkomen.

Boek las aardig weg, en het geheel was goed doordacht. Geen magische dingen of problemen die zo 1, 2, 3 opgelost konden worden.

Dit zou een deel uit een serie zijn, maar de rest is niet vindbaar.

Een goed vervolg op ‘Dood van de magier‘, waarin de drie halfzussen hulp vroegen aan de halfgod der dieven voor een aardige zwendel. Deze halfgod nu wil hen straffen omdat ze te weinig eer aan hem hebben geboden.

Weinig echt interessant.

In De dood van de magiër, een bloedstollend en cruciaal hoofdstuk binnen de geliefde Kronieken van Kadhal-serie, word je als lezer meegesleept in een wereld die op de rand van de afgrond balanceert. De titel windt er geen doekjes om: we nemen afscheid van een spilfiguur wiens magie het rijk al decennia in evenwicht hield. Dit verlies vormt de droevige, maar krachtige hartslag van het verhaal en laat direct een diepe indruk achter.

De auteur weeft op meesterlijke wijze een web van politieke intriges, oeroude magie en rauwe emotie. Het vacuüm dat de magiër achterlaat, dwingt de overgebleven personages om definitief uit hun schaduw te stappen. De rouw is op elke bladzijde tastbaar, maar tegelijkertijd is er de constante, sluimerende dreiging van duistere krachten die het machtsvacuüm maar al te graag willen opvullen. De ruwe landschappen en verborgen steden van Kadhal voelen daardoor dreigender en grootser aan dan ooit tevoren.

Dit deel valt in het bijzonder op door de vlotte pen, de diepe gelaagdheid van de wereldopbouw en de moed om geliefde karakters niet te sparen. Het is een duister, maar beeldschoon geschreven epos dat je vanaf de eerste bladzijde bij de keel grijpt en pas loslaat als de laatste vonk magie is uitgedoofd. Een absolute aanrader voor iedereen die houdt van rijke werelden waarin keuzes écht consequenties hebben.