Reviews

Een goed vervolg op ‘Dood van de magier‘, waarin de drie halfzussen hulp vroegen aan de halfgod der dieven voor een aardige zwendel. Deze halfgod nu wil hen straffen omdat ze te weinig eer aan hem hebben geboden.

Weinig echt interessant.

In De dood van de magiër, een bloedstollend en cruciaal hoofdstuk binnen de geliefde Kronieken van Kadhal-serie, word je als lezer meegesleept in een wereld die op de rand van de afgrond balanceert. De titel windt er geen doekjes om: we nemen afscheid van een spilfiguur wiens magie het rijk al decennia in evenwicht hield. Dit verlies vormt de droevige, maar krachtige hartslag van het verhaal en laat direct een diepe indruk achter.

De auteur weeft op meesterlijke wijze een web van politieke intriges, oeroude magie en rauwe emotie. Het vacuüm dat de magiër achterlaat, dwingt de overgebleven personages om definitief uit hun schaduw te stappen. De rouw is op elke bladzijde tastbaar, maar tegelijkertijd is er de constante, sluimerende dreiging van duistere krachten die het machtsvacuüm maar al te graag willen opvullen. De ruwe landschappen en verborgen steden van Kadhal voelen daardoor dreigender en grootser aan dan ooit tevoren.

Dit deel valt in het bijzonder op door de vlotte pen, de diepe gelaagdheid van de wereldopbouw en de moed om geliefde karakters niet te sparen. Het is een duister, maar beeldschoon geschreven epos dat je vanaf de eerste bladzijde bij de keel grijpt en pas loslaat als de laatste vonk magie is uitgedoofd. Een absolute aanrader voor iedereen die houdt van rijke werelden waarin keuzes écht consequenties hebben.

Whit en Whistley Allgood worden midden in de nacht in hun ouderlijk huis gearresteerd en meegenomen. Zij worden er van beschuldigd een heks en tovenaar te zijn. Zij zijn niet de enige. Duizenden jongeren over het hele land worden gearresteerd en gevangen gezet. Allemaal door de Nieuwe Orde en zijn leider ‘De Ene die de Ene is’. Zij willen de wereld bevrijden van de magie en schuwen geen enkele middel.

Het verhaal is goed, maar vol met cliches. Twee tieners, met ouders die dingen voor hen verborgen hielden; ontluikende magische krachten.
De twee hoofdpersonen hebben geen diepgang, de wereldbouw is slecht. Stel je wordt midden in de nacht uit je ouderlijk huis gehaald, beschuldigd van dingen waar je niets van weet, gevangen gezet in een speciale gevangenis. Met behulp van het verzet weet je te ontsnappen. Dan hoor je dat je de enige bent die kan voorkomen dat een groep jonge kinderen wordt gedood. Wat zou je dan doen. Juist. Whit en Whistley gaan er blindelings op uit om hun ouders te zoeken, waarvan ze niet weten WAAR ze zijn, en of ze nog in leven zijn. Het zou een dag gekost hebben om de kinderen te redden. En dan dat hele ‘De Ene die de Ene is’ gebeuren. Het klink alsof een of andere kind iets bedacht heeft dat is blijven hangen ¹

Ik heb dit boek uitgelezen/geluisterd omdat ik niets anders had op dat moment.

1. dan heb ik het er nog niet eens over dat in de andere boeken, ja er zijn nog meer delen, er ook nog andere ‘Ene’ zijn)(↩)

Ik heb een review exemplaar van dit ebook mogen ontvangen van Netgalley.

Een boek met een bijzondere lange titel. Het beloofde veel, een tweeduizend jaar oud geheim onder het Vaticaan. Dat moet toch wel iets bijzonders zijn. Nou … nee dus.
Het verhaal lijkt te gaan over een muis die per ongeluk wordt ingesloten in dezelfde ruimte waarin Petrus zijn laatste rustplaats heeft. Als het beestje sterft wordt het een soort beschermer en heeft monologen met Petrus. Het verhaalt over allerlei gebeurtenissen die in en rond het graf plaats vinden.
Zo’n tweeduizend jaar later wordt het graf terug gevonden en geopend.

In Echo’s van het Lot (originele titel: Echoes of Fate) – het zevende deel in de Earthburst Saga van Craig A. Falconer – moet de mensheid dealen met de immense nasleep van de sprong door de kwantumpoort. De aarde is weliswaar ternauwernood aan de totale ondergang ontsnapt, maar de acties aan de andere kant van de poort hebben een onomkeerbaar domino-effect in het universum in gang gezet.

Terwijl de hoofdpersoon probeert de fysieke en mentale tol van zijn reis te verwerken, duiken er wereldwijd onverklaarbare tijdsverschuivingen en ‘echo’s’ van alternatieve realiteiten op. Het wordt al snel duidelijk dat het breken van de kosmische wetten een prijs heeft. Om te voorkomen dat de structuur van de ruimte-tijd volledig instort en de aarde alsnog in het absolute niets verdwijnt, begint een zenuwslopende race tegen de klok om de kosmische balans te herstellen.

In dit zesde deel uit de Earthburst sage van Craig A. Falconer – nadert de kosmische crisis haar absolute kookpunt. Het ontcijferen van het buitenaardse signaal heeft de mensheid één allerlaatste kans gegeven om de ‘Anomalie’ te stoppen voordat deze de aarde definitief vernietigt. De tijd dringt angstaanjagend snel; de beste modellen geven de planeet nog maar een paar dagen.

De enige instructie die de aliens hebben achtergelaten, klinkt echter als een regelrechte zelfmoordmissie. Ze eisen dat de hoofdpersoon door hun mysterieuze kwantumpoort stapt, een onvoorspelbaar en in sterrenlicht gehuld raadsel. Zonder andere bruikbare alternatieven rest er geen keuze: hij moet de sprong in het diepe wagen. Aan de andere kant van de poort wacht het definitieve lot — of dit de redding of de totale ondergang van de mensheid betekent, zal hier worden beslist.

Nu is niet alleen de Aarde in gevaar, maar zelfs de hele kosmos. Terwijl Ray nog bezig is om alles te doorgronden, ontdekt hij een buitenaards signaal, iets dat alles in een nieuw licht zet.

De mensheid raakt direct diep verdeeld. Grote groepen vertrouwen de buitenaardse entiteiten die contact zoeken voor geen meter en vrezen het ergste. Toch is er geen andere keuze dan te achterhalen wat de boodschap precies betekent, want de klok tikt onbarmhartig door voordat de Anomalie de planeet definitief zal opslokken. Om het signaal te ontcijferen en de geheimen bloot te leggen, rust het lot van de wereld opnieuw op de schouders van één man en de kosmos-bepalende keuzes die hij moet maken.