Reviews

Net als het vorige deel, is dit boek het ook niet. Weinig tot geen actie, vlakke personages. Weet niet hoe de schrijfster van deze boeken nog 12(!) andere delen in deze serie heeft kunnen schrijven. Een ding weet ik wel, ik zal ze niet gaan lezen.

Tessa, de hoofdpersoon uit dit boek, is door haar vriend verlaten. Overmand door verdriet vertrekt ze naar het plaatsje Hollow Cove, waar haar tantes wonen. Deze tantes bezitten een groot huis, Davenport House. Eenmaal daar aangekomen beginnen de moeilijkheden vrijwel direct. Hoewel ze dus 29 is, lijkt zij meer op een recalcitrante puber en het boek lijkt geschreven in de stijl van een Young Adult boek, en dan vooral aan de jonge kant. Tessa was behoorlijk onbeschoft en greep iedere kans aan om Marcus, de chef veiligheid van het stadje, aan te vallen. Dat allemaal omdat hij een nare opmerking over Tessa’s moeder had gemaakt. Een vreemde reactie omdat we uit het hele verhaal de indruk krijgen dat zij haar moeder absoluut niet mocht.

Het idee van gebieden waar magische wezens wonen is leuk, maar dat is al eerder gedaan, met Hogsmeade in de Harry Potter serie en Kamp Halfbloed uit de Percy Jackson reeks.

Het plot van het verhaal is zeer dun. Voor mij was het in een van de eerste pagina’s al duidelijk WIE nu eigenlijk de schurk was. Personages hadden weinig tot geen diepgang.

Ik zit een beetje met twee gedachten over dit boek. Als dit een stand-alone boek is, dan vind ik het verhaal niet veel. Als het echter een begin is van een serie dan zou het een goede opbouw naar volgende delen kunnen zijn. Voor als nog ga ik echter uit van het eerste.

Zelf denk ik dat ik royaal ben met twee sterren voordit boek. Op geen enkel moment kon ik ook met enig symphatie opbrengen voor de hoofdrolspeelster. Het boek had geen echte afsluiting, misschien dat er een vervolg komt. Dan zou dit boek een begin kunnen zijn van een trilogie waarop de auteur verder kan bouwen.

Bill Steele had het zwaar. Zijn resort in Hawaii zat in de problemen door de riolering. Gasten dreigen een negatieve review te schrijven als het probleem niet snel zou worden opgelost. Intussen wordt hij door de school van zijn dochter gebeld. Zij had gevochten en moest opgehaald worden. Tot overmaat van ramp werd hete eiland aangevallen door buitenaardse wezens. Dat is in het kort het verhaal dat een soort samensmelting is van ‘Invasion of the Body-snatchers’ en ‘Indepence Day’, met ook nog een beetje het ‘Alien’ gevoel.
Het is apart dat tijdens een grote, apocalyptische, ramp de Amerikanen volstaan met het zenden van een enkel oorlogsschip naar het gebied met de opdracht om geen dodelijk geweld te gebruiken.

Dit is een stand-alone boek, i.t.t. de andere titels van de auteur

Als de 18 jarige Daniel opeens wakker wordt in een bos voelt hij zich vreemd. Hij hoeft een ongeluk gehad met zijn fiets, maar kan zich daar niets van herinneren. Wel valt het hem op dat het bos erg stil is. Hij hoort geen enkel geluid van vogels of insecten en ook de dieren laten zich niet horen of zien. Met zijn verbogen fiets vliegt hij naar huis, maar daar ontdekt hij dat zijn broertje er niet is. Er ligt alleen een briefje dat hij naar het naastgelegen dorp, Riden, is gegaan.

Het verhaal begint interessant en zadelt ons al direct op met veel vragen? Gaandeweg komen we er wel achter wat er aan de hand is. In het begin is eigenlijk helemaal niet duidelijk dat er dingen veranderd zijn, maar dat begint langzaam duidelijker te worden als de zoektocht naar Jonas, het broertje, verder gaat. Al na enkele hoofdstukken zullen we dat merken.

De veranderingen worden in het verhaal wel aangestipt, maar niet uitgebreid behandeld. Het zou fijn zijn geweest als de auteur deze dingen verder uitgewerkt had.

Het boek leest lekker weg en voor je het weet heb je weer een paar korte hoofdstukken verslonden. Boek eindigt wat abrupt, maar misschien komt dat in een eventuele volgende deel wel in orde

Wat me opviel is dat Daniel en Echo in een voormalig, verlaten, militaire basis zomaar een computer vinden die nog blijkt te werken en schijnbaar zonder in te hoeven liggen zo bij geheime stukken kunnen komen.
Sommige andere dingen komen ook ongeloofwaardig over.

Verder is het een aardig verhaal, maar geen topper.

Het boek begint sterk, maar vervlakt in mijn ogen al heel snel. Er moet ergens een plot in dit verhaal zitten, maar ben het nog niet tegengekomen. Het heeft iets te maken met een parallelle Aarde en een gebied in de hersens. Weinig tot geen diepgang in dit verhaal, en erg oppervlakkig. Heb het verhaal dan ook diverse malen aan de kant gelegd om iets anders te gaan doen, en dat is dan ook de reden dat ik voor dit boek toch vrij veel tijd nodig had. Een typisch boek van tijdens de pandemie.

Ik las het boek gelukkig gratis omdat het inbegrepen was bij het Kobo Plus abonnement, maar anders was het zonde geweest van het geld.

Met dit boek zijn we aan het einde gekomen van een trilogie die zich in Engeland afspeelt, en dan met name Londen. Misdaden die worden begaan, worden streng gestraft. De meeste daders eindigen in een van de dodencellen. Daar zijn er 7 van, iedere dag verhuist de dader naar een volgende cel, steeds minder prettig. In de laatste cel staat de elektrische stoel. Intussen kan de bevolking stemmen of de verdachte schuldig of onschuldig is in een televisieshow ‘Dood is Gerechtigheid‘. Hier kunnen kijkers door middel van een SMS of telefonisch stemmen.

In het eerste deel bekende Martha Honeydew de moord op een bekende persoon, Jackson Paige. Hierdoor komt ze automatisch in Cel 1 terecht en begint voor haar de countdown naar Cel 7 en haar onafwendbare executie. Zij zou de eerste tiener zijn die geëxecuteerd wordt. Vrienden van haar en de therapeute van de gevangenis doen hun uiterste best om het publiek zo veel mogelijk te beïnvloeden en haar onschuldig te verklaren. Dat lukt op het laatste nippertje. Vlak voor de executie verklaard de (aangenomen) zoon van Paige, Isaac, dat niet Martha maar hij het fatale schot heeft geschoten.

In het tweede deel beleven we het avontuur weer dunnetjes over, maar nu zit Isaac dus in de dodencellen en wordt ook voor hem een poging gedaan om hem onschuldig te verklaren. Dit wor dt echter bemoeilijkt doordat Martha dan wel vrijgesproken is, maar toch niet helemaal vrij is. Martha heeft veel geprobeerd, maar uiteindelijk gaat ze akkoord met het plan van Isaac’s moeder om een bom te laten ontploffen vlak bij cel 7.

In dit laatste deel is Isaac door Martha bevrijd uit de laatste dodencel, maar… het lijkt er op dat hij in coma is geraakt. Zowel hij als Martha worden nu gezocht. Bovendien is nu de therapeute van zowel Isaac als Martha nu aangeklaagd en zit zij in de dodencel. Haar zoon Max probeert van alles om haar vrij te krijgen, maar kan helaas niet veel voor haar doen.

Het boek was een mooi einde van de trilogie, hoewel ik het persoonlijk wel te veel vond worden, en sommige dingen waren al heel snel duidelijk hoe het zou gaan aflopen. Niet te min heeft het een goede indruk achtergelaten en is het zeker een aanrader. In dit boek zien we vooral het gevaar van de sociale media, waar mensen alles zonder censuur kunnen bekijken maar vooral niet zelf denken.