Reviews

De droom van Albert komt uit. Alleen op een andere manier dan hij ooit had verwacht. Hij wordt namelijk gedwongen om in Duitsland te gaan werken. Eerst krijgt hij een vervelend baantje, maar dan, op een dag, mag hij de vrachtwagen van de fabriek gebruiken. Sinds die dag rijdt hij goederen voor de Duitsers rond.  Hij voelt zich wel wat ongemakkelijk, hij werkt nu immers voor de vijand.

Veel oudere jongens en mannen (tussen de 17 en 45 jaar) werden gedwongen om in Duitsland te gaan werken voor bedrijven en fabrieken die dringend personeel nodig hebben. Zij werden gedwongen om vliegtuigen en wapens te maken die de Duitsers konden gebruiken in hun strijd tegen de geallieerden ¹. De opa van Albert werd ook gedwongen om naar Duitsland te vertrekken, nadat er gedreigd werd dat anders zijn vader naar het ‘Oranjehotel’ ² zou worden gestuurd.  Hij komt te werken in de autofabriek van Opel, waar hij vliegtuigonderdelen moest maken.  Ontsnappen was geen mogelijkheid, omdat anders zijn vader gestraft zou worden. Uiteindelijk, als hij het niet langer meer kan verdragen, vraagt hij zijn chef om ander werk. In eerste instantie moet hij de latrines schoon maken, maar dan mag hij toch opeens net de Opel Blitz rijden, en daarmee kwam zijn jongens droom uit. Hij wou altijd al graag vrachtwagenchauffeur worden, maar dan het liefst in het bedrijf van zijn vader.  Deze ritten zijn niet zonder gevaar. De vrachtwagen rijdt op een soort gasgenerator, de gevoed moet worden met hout, er vinden regelmatig aanvallen door geallieerden plaats op het Duitse verkeer.  Tegen het einde van de oorlog wordt Albert gedwongen om de directeur van de fabriek en een paar andere hoge bonzen, naar de grens met Zwitserland te brengen. Omdat ze het land niet in mochten, besluiten ze te blijven slapen bij de wagens. De volgende ochtend blijken de directeuren te zijn verdwenen.

Het verhaal is goed te lezen voor kinderen van af ongeveer 11/12 jaar en bevat niet al te gruwelijke momenten.

(Dit boek maakt deel uit van de ‘Vergeten Oorlog’ serie van uitgeverij Leopold).

1. Een aantal werd ook ingezet in de landbouw, timmerwerkplaatsen etc(↩)
2. gevangenis in Scheveningen waar o.a. verzetsstrijders werden opgesloten(↩)

De oorlog is over. Ellen, Homer en Gavin zijn op een picknick tocht richting ‘The Hell’ wanneer ze geweerschoten horen. Ze komen uit de richting van de boerderij van Ellen’s ouders. Eenmaal terug ontdekken zij dat haar ouders en mevrouw MacKenzie (een vriend van de familie) zijn vermoord, maar ook een aanvaller is dood. Het lijkt er op dat een groep bandieten van de andere kant van de grens hen heeft vermoord. Maar was het een uit de hand gelopen overval, of ….

Ellen ontdekt dat er een groep bestaat die zich ‘Liberators’ (‘Bevrijders’) noemt, die regelmatig acties onderneemt aan de andere kant van de grens om gevangen genomen mensen te bevrijden. Zij vermoedt dat Homer er meer van weet.

Ondertussen gaat het niet goed met de boerderij. De rechter wijst een voogd aan om Ellen te ondersteunen bij de diverse zaken op de boerderij, Maar deze voogd heeft andere ideeën.

Azura heeft jaren met haar dochtertje Noam in het bos geleefd. Langzaam stierven de vrouwen die hen hielpen en besluit Azura om terug te keren naar de stad die zij 5 jaar geleden heeft verlaten.  Zij en haar dochter worden echter door de autoriteiten opgesloten in het ‘Pure’ huis waar zij gedwongen wordt om kinderen te baren, omdat sinds een pandemie de meeste mensen onvruchtbaar werden.

Het verhaal begint goed, tot het moment dat Azura in het ‘Pure’ huis kwam en het steeds gekker begon te worden Azura ontsnapt naar een eiland, maar zend haar dochter terug naar het ‘Pure’ huis.

Het hele gebeuren rond de rode vaars was belachelijk, maar okay. Toen bleek dat dat het slachten van de vaars, dan het verbranden van de karkas tot een werkend medicijn zou leiden…

Noam en twee andere kinderen werden naar het eiland gebracht, daarna verstopten een aantal mensen in zich in het ‘Pure’ huis, om later te ontsnappen. Zij zoeken onderdak bij een oude Rabi, die de vriend was van Azura’s moeder. Dit lijkt er op te wijzen dat de autoriteiten helemaal niet zo streng waren als ze leken, want anders waren de medewerkers onwilliger om, zelfs me een omkoopsom, de kinderen het huis uit te smokkelen. Dit kon hen namelijk gevangenisstraf of zelfs het leven kosten. Wat mij vooral tegenstond was dat iedereen in het boek, de vrouwen dan, geobsedeerd werden door Vic.

Een goede start, maar teveel inconsequenties in het verdere verhaal.

(Dit is een zelfstandig te lezen vervolg op ‘Who Shall Live‘ van dezelfde auteur)

I really don’t know what to say about this one.

As I said earlier, is it fantasy? Not really. Thriller. Nope. It’s just a fictious story. It’s a story about how lives could get intertwined with each other in tragedy and finding redemption.

dutch: Ik weet echt niet wat hierover te schrijven. Zoals al eerder geschreven: is het Fantasy? Nee, niet echt naar mijn idee. Thriller? Suspense? Nee, ook niet. Het is gewoon een verhaal over hoe levens op een tragische wijze met elkaar verbonden zijn en over het vinden van troost en het aflossen van schuld.

Een goed geschreven verhaal over een Joodse familie, die ten tijde van de Tweede Wereldoorlog leven.

De 6 kinderen Birnbaum worden op transport naar Nederland gezet. Hun moeder mag niet mee, want alleen kinderen worden toegelaten tot het veilige Nederland. Ondanks hun eigen problemen zet de familie zich in voor anderen door een weeshuis te runnen in kamp Westerbork en later in kamp Bergen-Belsen.
Wie dacht dat hun problemen over waren na de oorlog heeft het mis. Als ze terugkeren naar Nederland wordt hen om paspoorten gevraagd, maar die hebben ze niet, weten we. Uiteindelijk mogen ze dan toch blijven.

Indrukwekkend boek, wat soms een beetje lastig las, omdat er vrij vaak van hoofdpersoon werd gewisseld. Desalniettemin een aanrader. De boeken van Letterie over dit onderwerp zijn altijd goed doordacht, toegankelijk en onderzocht. Zeker een aanrader.