Reviews

Een geweldig begin van wat een goede fantasy serie is geworden.

Op een gewone dag, tijdens de les verdwijnt opeens de leerkracht. Zomaar, opeens. Het blijkt dat iedereen die ouder is dan 15 verdwenen is. In eerste instantie denken de kinderen dat het een geweldig feest zou zijn en denken niet aan de toekomst.  De kinderen ontdekken dat sommige speciale gaven hebben ontwikkeld. De macht licht bij de pestkoppen, de sadisten of de mutanten. En dan blijkt ook nog eens dat het stadje waar de kinderen wonen is omgeven door een soort koepel. Niemand kan er meer in of uit.

De spanning begin al meteen bij de eerste pagina om niet eerder te stoppen dan bij de laatste pagina van het laatste boek.

Het verhaal deed me een beetje denken aan ‘Under The Dome/Gevangen’ van Stephen King

2.5 sterren.

Dit boek was al heel wat beter te pruimen dan het vorige deel, Het Bedrog van Opal.

Artemis heeft zijn criminele leven (grotendeels) opgegeven, en speurt nu de wereld rond op jacht naar demonen. Hij heeft ontdekt dat hun wereld instort. Op zijn weg wordt hij gekweld door gedachten aan mooie meisjes (die rot-hormonen ook), en een nieuwe, kwade, genie.

Artemis komt na wat omzwervingen terecht op het eiland waar de demonen leven. Dit eiland bevindt zich buiten het tijdveld van de Aarde. De tijd gaat daar met vreemde sprongen voorbij, of moet nog komen. Een tijdbom dreigt de boel op te blazen. Met behulp van een paar demonen, een elf en twee heksenmeesters moet Artemis proberen het eiland Hybras te redden.

Het einde viel me tegen. Artemis komt drie jaar later terug op Aarde, en heeft nu een tweeling als broertje. Natuurlijk, het kan, maar het komt me een beetje gezocht over. Minerva kwam iedere schoolvakantie over om naar Artemis te vragen… Puppy-love?

Een goed geschreven verhaal, waarin ik vrij lang het idee dat Howie Patino de dader was. Helaas was het einde heel wat minder; het leek er veel op dat de schrijver er maar een beetje een draai aan gaf om klaar te zijn.

Jack Denney, een soort anti-held, een loser. Hij is advocaat, die zijn carrière en zelfs zijn leven verzuipt door zijn alcoholisme. Een karakter waar je van kan houden, maar die je ook af en toe om zijn verslaving een knal voor zijn kop wil geven.
Hij neemt de, haast onmogelijke, zaak aan om zijn schoolvriend Howie te verdedigen. Ooit deed hij dat al eens op het schoolplein. Al vanaf het begin is duidelijk dat Howie naïef is, beetje sloom en kinderlijk. Hij wordt verdacht van de moord op zijn vrouw. Hij bekent zelfs. Jake doet zijn best om hem, met zijn door alcohol geteisterde geest, de beste hulp te bieden die hij hem kan geven, maar blijkt ook te strijden tegen het stadje.

Nadat ik de eerste twee delen Assassin’s Apprentice en Moordenaar des Koning uit deze trilogie had gelezen viel dit boek een beetje tegen. Het verhaal sleepte maar door en door.

Gezien het einde van ‘Moordenaar des Konings’ had ik verwacht, en gehoopt, dat dit deel er een zou zijn vol met wraak en dat de queeste van Fitz gevuld zou zijn met ontmoetingen met ontzielden de Rode Kapers en het leger van Prins Regaal. Helaas waren deze ontmoetingen spaarzaam, en het grootste deel van het boek ging over de lange, lange reizen die Fitz en zijn gezelschap ondernamen.

Dit boek voelde meer aan als een reisverslag. Hier en daar ontmoette Fitz een aantal mensen, en zette dan wat thee. Bijna iedere vrouw die hij tegenkwam wou met hem naar bed. Kwam dat door de elfenbast die in ruime mate aan zijn thee werd toegevoegd?

Met uitzondering van de wolf Nachtogen waren bijna alle bijrol-spelers enorme kl**tz*ken. Wat Fitz ook deed voor hen, nooit was het genoeg, en verlangden ze meer van hem.

Van het einde had ik meer verwacht, maar eigenlijk was het niet meer dan een samenvatting van het voorgaande en het voelde een beetje gehaast aan. Alsof de schrijfster besefte dat er nog maar een paar pagina’s over waren om de rest van het verhaal in te vertellen.

Een van de dingen die me teleurstelde was de afhandeling met de Rode Kapers. Dit was een zo’n belangrijk onderdeel in de 3 boeken, dat het wat mij betreft een grotere rol had kunnen spelen in het einde. Nu werd het met een paar regeltjes afgedaan.

Rauw, maar eerlijk beschreven verhaal over een groepje Duitse soldaten in een strafbataljon.

Dit keer bevind het bataljon zich aan de kust van Normandie en later tot in Parijs, vlak voor de bevrijding. Alle vertrouwde gezichten doen weer mee. Een boek zoals je die verwacht van Hassel.

Het boek is een verzameling van korte verhalen van avonturen die de manschappen meemaken vlak voor de bevrijding van Parijs.