Reviews

Een groep van 6 kinderen wordt door het verzet gered uit de handen van de Duitsers. Samen met drie volwassenen gaan de kinderen op reis naar Spanje, via een smokkelaars pad door de Pyreneeën. De begeleiders van de kinderen worden door SS-ers, die op hun spoor komen, doodgeschoten. Dan blazen de Duitsers de enige uitweg op. De kinderen hebben zich verstopt in een grot, en zien deze ramp voor hun ogen gebeuren. Hoe moeten ze nu verder. Een tijd van angst en (wan)hoop breekt aan.

Een van de kinderen overlijdt aan de gevolgen van TBC, de rest probeert te overleven, maar krijgen het zwaar, zeker als de winter steeds strenger wordt. Dan gaan twee van de kinderen (Mathieu en Christope) op weg om de doorgang naar Spanje te vinden.

Later in het verhaal komen er nog twee jonge kinderen bij, die gered zijn uit de handen van een tweetal Jodenjagers.

Na ruim twee maanden ontberingen worden de kinderen eindelijk gered.

Goed te lezen verhaal, met korte hoofdstukken. Vanaf pagina 1 wordt je het verhaal ingezogen. Echte achtergronden van de kinderen komen we niet te weten, behalve dat een aantal Joods zijn. Er resten mij nog wel wat vragen. Hoe was het gesteld met de conditie van de kinderen als ze dit allemaal hebben kunnen doorstaan. En hoe krijgen ze het voor elkaar om toch de weg naar hun schuilplaats terug te vinden.  Neemt niet weg dat het een mooi verhaal is.

Wederom een goed verhaal uit de pen van Pratchett. Alweer het 35e boek in de Schijfwereld-reeks, en de derde in de Tiffany Aching sub-serie.

Leuk, onderhoudend, verhaal, zoals Pratchett eigen is. In tegenstelling tot veel van de andere boeken uit de Schijfwereld is het handig als je de vorige delen (De Vrijgemaakte Ortjes en Een Hoed Vol Lucht) hebt gelezen.

Aan het einde van het vorige boek zag het er somber uit voor Hadriaan en Rolf. Ze waren verraden door Merrick, ooit een vriend van Rolf.  Ze konden nog maar net ontsnappen terwijl Tur Del Fur werd overlopen door Kobolden.

Prinses Arista is gevangen genomen toen zij probeerde om de wettige erfgenaam van het Keizerrijk, Degan Grim, te redden. De Keizerin Modina wordt uitgehuwelijkt aan Lanis Edelbert. Zij houdt er zelfmoordneigingen aan over. Amalia doet er alles aan om voor de Keizerin te zorgen, en probeert in tussen om te gaan met de vele adel dat naar het kasteel komt voor het huwelijk.

De regent heeft bekend gemaakt dat de verraders van het volk, Arista en Degan, geëxecuteerd worden gedurende de Wintertij feesten.  Rolf en Hadriaan besluiten om een reddingspoging te ondernemen, waarbij Hadriaan zich voor doet als een ridder en Rolf probeert om een oude vriend te vinden.

Een waardige afsluiter van de serie.

Interessante topic. In plaats dat de Aarde opwarmt, wordt die steeds kouder in dit verhaal. Waarom dit is, is een raadsel. Op sommige momenten was de tempo van het verhaal zo traag dat het moeite kostte om er door heen te lezen. De personages waren erg vlak.

James is een wetenschapper, die iets zo afschuwelijks heeft gedaan dat hij daar voor is veroordeelt tot levenslange gevangenisstraf. Als dan blijkt dat er een artefact werd gevonden in de buurt van Mars hebben de NASA en de regering hem echter nodig. Hij word, per helicopter, van de gevangenis naar het Kennedy Space Center gebracht.

Emma is de commandant van een missie in het ISS. Als het ruimtestation wordt getroffen door meteorieten en ruimtepuin, is zij de enige die er het levend van afbrengt omdat zij op dit moment buiten het station was. Zij heeft voldoende zuurstof om het langere tijd uit te houden in haar ruimtepak. Vanuit de Aarde wordt een module gestuurd waarin zij kan ontsnappen naar de Aarde. Als deze module geraakt wordt door ruimtepuin, raakt er van alles defect.

Wat dit boek in de steek liet – het schrijven over de romantische relatie tussen de hoofdrolspelers. Al vanaf de eerste ontmoeting was het al duidelijk dat de hoofdrolspelers een relatie krijgen. Het kostte de auteur echter een lange, lange tijd om dit te bereiken.

Het is onrealistisch dat een persoon als James, binnen een dag plots een volwaardig astronaut zou zijn die later zelfs het commando over een vloot van ruimteschepen krijgt.

Een ander punt van kritiek is het feit dat de overlevende mensen het schijnbaar voor elkaar krijgen om in een korte tijd 9(!) ruimteschepen te bouwen.

Dat Oscar een android was, was mij al vanaf het moment dat hij zijn intrede deed in het verhaal duidelijk. Dat Emma dat niet zag lijkt me vreemd voor iemand met haar opleiding.

In het einde was het een vermakelijk boek, dat het op sommige punten liet afweten.

Wiske… wiske, heb jij mijn review gezien