Reviews

Jammer dat er weer minstens 10 jaar zit tussen dit boek en het vorige.

Dit boek voelt als een (lange) proloog voor een volgende serie. De prins kwam mij sympathieker over dan zijn broers Borric en Erland. Heerlijk boek om te lezen. Echt een eentje waarvan je al gauw denkt ‘nog maar een hoofdstuk lezen’.

Lorem Ipsum

Door de ogen van Fien, een 12-jarig meisje, zien we de verschrikkingen van de eerste oorlogsdagen. Zij maakt mee hoe de vader van haar buurjongen, David, zelfmoord pleegt, hoe eerst Rotterdam en later Middelburg gebombardeerd wordt. We volgen Fien, haar broertje Rob en haar moeder op hun weg naar een veilige plek.

Goed en duidelijk beschreven. Niets verhullend, maar ook niet angstwekkend. Ik denk dat dit boek zeker indruk zal maken op de doelgroep. Dat heeft het op mij al gedaan.

Dit boek gaat nou eens niet over de grote helden, maar juist over de onbekende helden, zoals Fien, die zich ontfermt over haar kleine broertje en haar moeder tijdens en na het bombardement op Rotterdam en Middelburg. Zij houdt de familie gedurende de week bij elkaar. Zij komt voor onmogelijke opgaven te staan, maar slaat zich er toch moedig door heen.

Een supergoed vervolg op ‘Zij Die Hoort‘, het debuut van Patty van Delft.

Jill is nu zo’n 9 maanden lang op Drägan Duma en er is veel veranderd. Haar vorige leven in de Buitenwereld lijkt alweer zo lang geleden, en het vliegen op haar draak is nu de normaalste zaak voor haar. Het gevaar blijft echter bestaan. Morbiden blijven aanslagen plegen op afgelegen dorpjes. Geleidelijk leren we wie er achter Jill aanzit en waarom diegene haar wil hebben. Een onverwachte bondgenoot duikt op, maar verraad komt van binnen.

Net zaols het eerste boek vond ik de ‘romantiek’ een beetje overheersend, maar dat schijnt bij het genre YA te horen.

Veel potentie, weinig zeggingskracht
Een verhaal dat veel belooft, maar helaas weinig waarmaakt. Hoewel ik aanvankelijk dacht dat de stroeve leeservaring aan de vertaling lag, bevestigen recensies op Goodreads dat de originele uitgave met dezelfde problemen kampt.

Het boek kent een sterke start, maar verliest daarna volledig zijn tempo. Het grootste struikelblok? Er wordt werkelijk niets opgelost. Hoewel de wereldopbouw redelijk is, blijven de personages te vaag om een snaar te raken. Ik voelde totaal geen connectie met de hoofdpersonen. Of het nu ging om Finn, het meisje dat al honderd jaar in een boom was veranderd, of het overlijden van de oude man; het liet me koud. Dat is een gemiste kans, want als lezer wil je juichen bij een overwinning en huilen bij verdriet.

Ik heb het boek enkel uitgelezen omdat het basisidee en het plot potentie hadden. Vooral het concept van het meisje in de boom intrigeerde me, maar ik had gehoopt op meer diepgang en uitwerking hiervan. Uiteindelijk bleef ik achter met een voorspelbaar plot en matig schrijfwerk in een wereld die me simpelweg niet wist te grijpen.

Leeftijdsadvies: Hoewel de thema’s interessant zijn, voelt de uitwerking te oppervlakkig voor volwassen lezers. Mogelijk spreekt het een jonger publiek aan dat minder waarde hecht aan diepgaande karakterontwikkeling, maar voor de ervaren lezer schiet het tekort.