Reviews

Afsluitend deel van de trilogie. Net als de vorige twee delen was het weer een goed verhaal, waarbij de epiloog teleurstelde. Had gehoopt om meer te leren over de rest van de wereld buiten het Keizerrijk om, maar dat was helaas niet het geval.

Met het karakter van Rood had ik wel wat, maar Hoop daarentegen was wel heel erg truttig. De toevoeging van het kind Utter maakte nog wel wat goed.

Een zeer goed tweede deel van de serie. Hoop, nu als piraten kapitein Torment Grim, en Rood zijn van elkaar gescheiden en beleven hun verdere avonturen. Hun verhaal wordt om en om verteld in de diverse hoofdstukken. Behalve Rood en Hoop komen ook de andere vertrouwde personages aan bod. Hun karakters worden gevormd door tumultueuze en soms gewelddadige acties. Sommige met tragische verliezen.

Dit boek is een verrassend goede start van een veelbelovende trilogie. Hoewel ik het op basis van de cover misschien over het hoofd zou hebben gezien, spraken de vele viersterrenrecensies op diverse sites boekdelen. En terecht.

Het verhaal begint wanneer Hoop en Rood al op jonge leeftijd hun ouders verliezen en gedwongen worden voor zichzelf te zorgen. Hoop vindt onderdak bij een groep monniken, waar ze als schoonmaker aan de slag gaat. Totdat het hoofd van het klooster haar in het geheim traint tot krijger. Haar missie? Wraak nemen op de moordenaar die de inwoners van haar dorp heeft afgeslacht.

Ondertussen belandt Rood in de achterbuurten van een stad. Samen met Sadie de Geit wordt hij ontvoerd en gedwongen te werken op een schip. Het duurt niet lang voordat Sadie hen beiden bevrijdt en het schip overneemt. Zo worden Rood en Sadie beruchte piraten.

Jaren later zien we hoe Hoop en Rood volwassen worden en hun levens een nieuwe wending nemen. Het blijkt dat de moordenaar die Hoop zoekt, ook plannen heeft met de achterbuurt waar Rood woont. Uiteindelijk kruisen hun paden en bundelen Hoop en Rood hun krachten om deze moordenaar te stoppen. Zoals verwacht verloopt dit niet zonder slag of stoot.

De auteur heeft een prachtige wereld gecreëerd, met eilandjes en dorpjes die je moeiteloos voor je kunt zien. Ook de mindere wijken in de steden zijn intrigerend; ze verschillen sterk van elkaar en hebben elk hun eigen unieke cultuur.

De personages zijn stuk voor stuk goed uitgewerkt, van Hoop en Rood tot zelfs de zogeheten Biospinners – ze hebben allemaal een eigen identiteit. De auteur heeft zelfs een geheel eigen reeks vloeken bedacht, waarbij vooral het woord ‘pis’ opvallend vaak voorkomt.

Derde deel in de serie. Ook nu weer weer veel technische praat, en naar mijn idee een herhaling van zetten. In het vorige deel kon de lander met moeite los komen van Titan, in dit deel hadden ze problemen om van IO te vertrekken.

Wederom veel technisch praat en weinig verhaal.

In tegenstelling tot wat veel voorkomt in boekenseries, is dit tweede deel een stuk beter dan het vorige. Er kwamen nieuwe personages aan bod met nieuwe drama’s nieuwe verhaallijnen. Wat ik niet begrijp echter is hoe een wetenschapper op Aarde niet kan weten dat zijn zoon op een ruimtevaart-missie is, ook al hebben ze met elkaar gebroken.

Wat mij betreft had er meer aandacht naar het verhaal dienen te gaan en minder naar technische details van de ruimtevaart. Het einde liet nog veel te wensen over.

Het idee van het verhaal stond mij wel aan, maar helaas voldeed het boek niet aan mijn verwachtingen. Het eerste deel was doordrenkt met veel uitleg. De personages waren veelal een-dimensionaal. Had weinig tot geen binding met wie dan ook van hen.

Jammer, een gemiste kans. Hoop dat de overige delen van de serie beter zijm.

Het verhaal gaat over een expeditie naar de oorsprong van de gevaarlijke motten die Dizary teisteren. Vlot geschreven, en zo uit. Er komen elementen uit de andere boeken in de serie naar voren en leren we de personages kennen.

De wereld van Dizary doet een beetje denken aan Schijfwereld van Pratchett, maar dan toch net niet helemaal. Zelf vond ik de andere boeken leuker te lezen. Het mooie van de verhalen van Dizary is dat het andere schrijvers vrij staat om ook aan een deel te gaan werken, zolang het maar in de zelfde setting blijft.