Reviews

Aardig verhaal. Onderdeel uit een serie, die ik helaas niet compleet heb. Las vlotter dan de Deirdre serie van dezelfde schrijver.

Een jongen uit een lage Kasten redt een hogere beambte, en krijgt als beloning een plek op de Tempelschool, waar alleen kinderen uit de hogere Kasten zitten. Al na een paar dagen ontdekt hij dat hij is bedrogen, en vlucht samen met Rhes, een vreemdeling van buiten de planeet.

Rhes en de jongen worden gevangen genomen door de Khus, maar weten hen uiteindelijk te overtuigen van oprechtheid. De Khus willen de jongen helpen met het bevrijden van zijn volk van de onderdrukkers van de hoge Kasten.

Het boek begon veel belovend genoeg, maar het einde was bedroevend.

Op Pine Island, dat al generaties in handen is van de Ronish-familie, bevind zich een diepe put, die al diverse malen is onderzocht door leden van de familie, maar iedere keer liep dat uit op een tragedie. Op 7 december 1941 is het de beurt aan de 5 Ronish broers om te proberen het geheim te achterhalen. Ook dit keer ging het mis, en verdronk een van hen. De overgebleven broers worden de oorlog in gesleurd.

De huidige tijd: Juan Cabrillo is voorzitter van de Corporation – kapitein van het schip de Oregon, en maakt deel uit van een intense en toegewijd team van mannen en vrouwen. Hij en zijn team hadden 36 uur de tijd om een neergestorte satelliet, die in Argentinië terecht was gekomen te bergen. Het probleem is dat de Argentijnse junta een coup had gepleegd en het land onder een zwaar militair regime zucht.
Kapitein Cabrillo en zijn mensen vinden de satelliet, maar komen ook in gevecht met de gevreesde 9e brigade. Tijdens hun tocht door de jungle komen ze op het spoor van een van de geheimen die verband houden met Pine Island.

Deze ontdekking stuurt Juan en zijn collega van Argentinië, naar Washington, en naar de Zuidpool, alwaar ze weer in gevecht komen met de 9e brigade, die daar heen gestuurd is om een illegale annexatie door Argentinië te verdedigen.

niet goed, niet slecht. blijft voor mij in de categorie “Aardig”.

Al vanaf het begin bekroop mij het gevoel van ‘dit boek wordt niets’, maar toch heb ik me er door heen geworsteld. Nu, ik het uit heb, vraag ik me nog steeds af waar het nu over ging.

Lorem Ipsum

REview lost

Thule is grotendeels overwonnen. Massa’s Badeners trekken naar het land om het te koloniseren en moderniseren (lees: vernielen).

De dochters van de ondergouverneur komen naar Thule. De meisjes hebben de taal geleerd en dromen van vrede tussen de volkeren. Samen gaan ze op reis door het land en beleven verschillende avonturen.

Hoewel er veel doden vallen in de strijd, worden de gruwelen van de oorlog niet uitgebreid besproken, het is en blijft natuurlijk een kinderboek. Toch worden er wel volwassen items in behandeld. Hoe gaan we om met de natuur en het milieu. Worden we net zoals de Badeners of meer als Thulenaars. Is er een compromis mogelijk?

Het open einde van het boek is misschien wel een geschikt middel om hierover te denken.

Een mooi verhaal, dat in mijn ogen beter was dan het voorgaande. Meestal is het zou dat een tweede boek in een trilogie (wat) minder is, maar dat is in dit geval zeker niet zo.

Het mooie van dit boek is dat het nu eens niet van de kant van de ‘goede’ wordt bekeken, maar vanuit de ‘slechteriken’. Het verhaal speelt zo’n 3 jaar na het vorige deel ‘Kinderen van moeder Aarde‘.
We volgen een jonge Badense geleerde, die opdracht krijgt om als onderhandelaar op te treden maar krijgt steeds te horen dat zijn mensen het land moeten verlaten, dat Thule voor de Thulenaren is. De Badeners vertrekken echter niet maar bezetten een van de havensteden.

Doordat dit boek vanuit het oogpunt van de Badeners is geschreven, zien we Thule vanuit hún perspectief, en begrijp je hun motieven ook beter. Hun eigen land wordt steeds meer een woestijn, en hier ligt dan een groen land dat zij willen veroveren. Samen met Moeder Aarde gaan de Thulenaren hen echter te lijf. Het is voor de Badeners niet te begrijpen hoe goed mens en natuur kunnen samenwerken.

Aanrader

Review:
Aardig verhaal, maar haalt het niet bij de oudere verhalen. Had 4 sterren kunnen krijgen, maar naar mijn gevoel is het einde een beetje te snel geschreven, alsof de tekenaar opeens tot de ontdekking kwam dat het album al bijna vol was, en er nog snel een ontknoping moest volgen.

Eindelijk Wiske eens anders dan haar standaard jurkje.