Tomas Ross staat bekend om zijn spannende fictie die diep geworteld is in historisch onderzoek. Hoewel zijn oeuvre meerdere prijzen heeft opgeleverd, laat dit specifieke werk een wisselvallige indruk achter. Het verhaal begint in de aanloop naar Operatie Market Garden (1944) en maakt vervolgens een sprong naar 1966, waar de vraag centraal staat: was het verraad of een noodlottige samenloop van omstandigheden?
Het Plot: Intrigerend maar Complex
De kern van het boek draait om een interessante complottheorie. Sommige personages suggereren dat de OSS (de voorloper van de CIA) de plannen aan de Duitsers heeft verraden. Het doel hiervan zou zijn geweest om het verzet de Britten te laten waarschuwen, zodat Market Garden afgeblazen kon worden ten gunste van Operatie Zeppelin. Hoewel dit uitgangspunt veelbelovend is, raakt de uitwerking verstrikt in:
Verwarrende personages: Door de vele aliassen en het voortdurende dubbelspel is het verhaal lastig te volgen.
Gebrek aan focus: Het herhaaldelijk vertellen van hetzelfde verhaal vanuit verschillende invalshoeken haalt de vaart volledig uit het boek.
De Schrijfstijl en Structuur
Een groot struikelblok is de inconsequente vertelvorm. Het boek wisselt voortdurend tussen de ik-vorm en de hij/zij-vorm, wat de leeservaring onrustig maakt. Daarnaast ontbreekt het aan de nodige spanning die je van een thriller mag verwachten.
Voorspelbaarheid: Ondanks de complexe opzet is het einde vrij doorzichtig en mist het de broodnodige plottwist.
Tempo: Het verhaal mist snelheid en de herhalingen werken vertragend. Op geen enkel moment ontstaat de drang om “nog even door te lezen”.
Conclusie
Na het uitlezen blijft de lezer met vragen zitten. Het blijft onduidelijk wie nu de eigenlijke held van het verhaal is, en de achtergronden van de personages blijven te vlak. Het einde voelt bovendien warrig en afgeraffeld, alsof de deadline voor de drukker gehaald moest worden zonder dat alle eindjes fatsoenlijk aan elkaar geknoopt waren.
