Reviews

De aarde is door giftige stoffen in de atmosfeer onleefbaar geworden. De overlevenden wonen in een enorme ondergrondse silo, waar strikte regels gelden om de gemeenschap te beschermen. Sheriff Holston, jarenlang een trouwe handhaver van deze regels, overtreedt plotseling de belangrijkste: hij wil naar buiten, de silo verlaten. Zijn straf is de camera’s buiten de silo schoonmaken, een doodvonnis.

Het verhaal komt traag op gang, maar wordt gaandeweg boeiender. Het is echter moeilijk om een band met de personages te ontwikkelen. Het boek is opgedeeld in vijf delen, die elk als een apart boek aanvoelen. De personages blijven vlak en zijn inwisselbaar

Objectief gezien is dit geen geweldig boek; de personages lijken niet volledig tot hun recht te komen. Net als in haar andere boeken komt de spelling kinderlijk over, en is er veel mis, hoewel niet zo erg als eerdere boeken. Toch kan het storend zijn. Er is weinig opbouw naar de acties

De personages in het boek hebben weet van dingen die ze niet kunnen weten, krijgen hulp van mensen die ze niet zouden kunnen helpen (hoe komt Anka aan de sleutels?) …

Ach… waarom nog waardevolle tijd besteden om hier iets over te schrijven.

Review:
Eerste boek uit een serie van 4 over/met Amanda Garrett, een marineofficier die de leiding heeft over een futuristisch oorlogsschip.

De Argentijnen bezetten een deel van de Zuidpool, om het te kunnen exploiteren. Via onderhandelingen proberen zij ingrijpen van de rest van de wereld te voorkomen.

Het nieuwe oorlogsschip USS Cunningham ligt in Rio de Janeiro voor anker, maar vertrekt al snel richting de Zuidpool. Het schip behoort tot de Stealth-klasse vaartuigen, en is zo goed als onzichtbaar op de radar. Dankzij de vernuft van de kapitein en de technische mogelijkheden van het schip weet Amanda een aanval te voorkomen. Daarna ligt zij als enige schip tussen de Argentijnse marine en de rijkdommen van het poolgebied in. Zal zij het stand kunnen houden?

Spannend verhaal dat lekker wegleest, geen al te technische verhandelingen. Plot loopt lekker door. Er is een beetje romantiek. Het verhaal speelt zich af in de nabije toekomst en is zeker een aanrader.

De USS Cunningham is, na een uitvoerige reparatie periode, onderweg om een burgeroorlog in China te voorkomen.

Zelfstandig te lezen vervolg op Slagveld Antarctica. Waar in het eerste deel de focus vooral op de techniek lag, was dat in dit vervolg vooral gefocust op de mensen.

In tegenstelling tot bijvoorbeeld Clancy, verveeld Cobb de lezer niet met overbodige tech-jargon, maar houdt het over het algemeen vrij rustig.

De liefdesgeschiedenis tussen de commandant van het schip en de helikopterpiloot had wat mij betreft niet gehoeven.

Nadat hij een goede serie fantasy-boeken heeft geschreven, heeft de autrut, Christopher Paolini, gemeend om nu een science-fiction verhaal te schrijven. In het begin leek het verhaal nog veel belovends te zijn, maar dat werd helaas steeds minder. We gaan, net als in een bekende soap-serie, van de ene ongeloofwaardige situatie in de andere. Dan was het ook nog eens erg langdradig. Dacht je dat je het verhaal nu wel bijna uit had, was er weer een nieuwe voorval. Het boek heeft dan ook een kleine 1900 pagina’s (bij de standaard e-reader lettergrootte).

Het verhaal start op een nog te koloniseren planeet, vlak voor het vertrek van de terravormers, als de xenobioloog van de groep nog even een kijkje neemt bij een rotsformatie. Als zij haar evenwicht verliest en binnen in de rots terecht komt, raakt zij besmet met een goedje. Dit goedje vormt zich tot een levend harnas om haar heen. De mensheid is al ver doorgedrongen in de ruimte, en – hoe kan het anders – in oorlog geraakt met een ander ras, dat ‘Kwallen’ wordt genoemd. Dan dient zich nog een tegenstander aan, de ‘Nachtmerries’.

Geen top of flop, maar een middenmoter