Reviews

Het is blijkbaar helemaal ’the thing’ om een trilogie te schrijven en dan later toch nog een deeltje uit te brengen. Soms als voorloper, soms een tussenboek of gewoon als nieuw in de serie. Of dat altijd nodig is blijft een vraag. Naar mijn idee was dit boek overbodig en had het geheel beter een trilogie kunnen blijven

De 17 jarige Suzume heeft nu, 5 jaar na de vernietiging van de opvoedkampen, een baantje als woordvoerster van de interim-regering. Nadat ze beschuldigd is van een vreselijk daad wil ze haar naam zuiveren. De toekomst van de PSI-jongeren staan op het spel door allerlei complotten en dubieuze praktijken. Suzume weet niet wie zo nog kan vertrouwen.

Het begin van het verhaal was vrij rommelig en het pakte me in het geheel niet. Wat in mijn ogen een goed verhaal HAD kunnen zijn werd dat uiteindelijk niet.

Dit boek is een alternatief verhaal van het debuut ‘Liverpool Street’, waarin het de familie niet lukt om naar Shanghai te komen, en Ziska op een kindertransport naar Engeland gaat. Het boek staat echter geheel op zich zelf

1938: De bijna 11-jarige Ziska vertrekt met haar ouders naar Shanghai, aan de andere kant van de wereld war ze een nieuw bestaan hopen op te bouwen. Ze hebben passage geboekt op de S.S. Scharnhorst, de vanuit Napels vertrekt. Al hun geld is daaraan opgegaan, en dus kunnen zij niet betalen om hun bagage mee te nemen. Bijna was de vlucht niet gelukt, want de vader van het gezin zit vast bij de GeStaPo, en wordt pas op het allerlaatste moment vrij gelaten.

In Shanghai proberen ze hun leven weer op te pakken. maar dat gaat moeizaam. Zeker als op een gegeven moment de Japaners in de oorlog mee gaan doen.

‘Nathan is twaalf en op de vlucht. Zal hij de dertien nog halen?’. Alleen al deze sub-kop doet je het ergste vrezen voor Nathan.

Nathan zit om een onbekende reden in de jeugdgevangenis en steekt daar een bewaker dood. Hij vlucht en er ontstaat een grote klopjacht op hem. Niet alleen de politie probeert hem te vinden, ook een huurmoordenaar zit hem op de hielen.
Nadat hij op de radio de meest vreselijke dingen over hem hoort, besluit hij met Denise Carpenter de presentatrice van een radioshow te bellen. Zij laat de jongen zijn verhaal vertellen. Zo horen de luisteraars het afschuwelijke relaas van Nathan’s leven.
Intussen jaagt de politie onverminderd voort op de jongen. maar ook de huurmoordenaar is hem nu op het spoor.

Aanrader.

Om heel eerlijk te zijn, dit is een jeugdboek, en dat is natuurlijk op sommige momenten ook wel te merken. Geen hoogdravende teksten of lange hoofdstukken. Voor een avondje wat anders is dit lekker lezen.

Neergestort is een verhaal over overleven. De hoofdrolspeler is een dertienjarige stadsjongen die in de Canadese wildernis belandt als de piloot van het vliegtuigje waarin hij vliegt een hartaanval krijgt en sterft. Ik ben erg onder de indruk van deze jongen. Hij is in eerste instantie in paniek (en neem hem dat maar eens kwalijk), maar toont uiteindelijk een standvastigheid die ontzag wekt bij mij. Van een bang, hulpeloos jongetje transformeert hij in een overlevende. Hij leert hoe hij in de harde wildernis aan zijn behoeften kan voldoen en hij komt er veranderd uit.

Brian begint als een jongen die emotioneel verdwaald is, als zijn vader en moeder scheiden, verzwaard met de kennis van zijn moeders ontrouw; maar leert veel van zijn fouten in de wildernis.

Brian komt oog in oog te staan met een aantal behoorlijk enge en gevaarlijke wezens, en dat zorgde voor een geweldige leerervaring voor hem, en een paar ‘Oh Nee!‘ momenten. De constante zwermen muggen en zwarte vliegen alleen al zouden  geholpen om gek te worden, om nog maar te zwijgen van de stinkdier- en zwarte beer-ontmoetingen.

SF uit de oude school. Misschien niet een van de betere werken van Asimov, maar toch goed te lezen.

In de 23e eeuw leven mensen verspreid over het universum in ruimte-stations, en beginnen langzaam uit het zonnestelsel te trekken, in de richting van een rode dwerg ster, Nemesis op ongeveer 2 lichtjaar afstand van de Aarde. Niemand op Aarde wist van het bestaan van deze dwerg ster af, omdat deze door een gigantische stofwolk aan het oog werd onttrokken.

De 15 jarige Marlene Fisher was nog maar een baby toen zij en haar moeder, een astronaut, hun thuiswereld, achter zich lieten,

Later meer.