Reviews

Review:
Het tweede deel uit de ‘De verbogen universiteit’ serie van Natalie Koch. Dit vervolg van ‘De erfenis van Richard Grenville’, neemt ons mee naar Alexa’s tweede semester op de ‘verborgen universiteit’.

Het verhaal liep met een traag tempo, en had veel totaal overbodige en ellenlange uitweidingen. Echt ‘spannend’ werd het pas op ongeveer 50% van het boek.

Het plot was wel interessant, maar ik miste de sfeer van de college’s. Er waren naar mijn idee veel te veel hoofdstukken besteed aan de dagboekfragmenten van Lenora Grenville. De hoofdrolspeelster, Alexa, was op sommige momenten wel heel erg naïef en ik miste de sfeer van het college-leven. Op geen enkele moment voelde ik me verbonden met Alexa, maar hielden andere personages (Matthews, Nick, Leonora en een paar anderen) mijn aandacht beter vast.

In dit boek leken vooral de zijwegen belangrijk te zijn dan de fantasy/fictie zelf.

Review:
heel veel herhaling van wat al eerder is verteld. hoe vaak moeten wij lezen dat Ayla een accent heeft, of over haar geschiedenis lezen. Toch was het wel een mooi boek, met een naar mijn idee een te open einde. Wordt Ayla uiteindelijk toch de Eerste Onder Hen Die De Moeder Dienen? Wat gebeurt er verder met de acoliet die zich voordeed als Geroepene.

Wie weet, misschien toch nog een 7e deel?

Dit boek had een serie moeten worden, maar helaas zijn de volgende delen zover ik weet nooit gepubliceerd. Een volwassen fantasy, met alles wat daarbij hoort; een queeste, monsters, magie, gevechten en nog veel meer. Verdwenen zijn de negatieve punten uit eerdere series van deze auteur. Dit boek borduurt verder op eerdere verhalen.

Het blijft lastig dat er veel namen en aliassen worden gebruikt, zonder dat er een samenhang in te vinden is.
Goed plot met een fijn tempo en veel actie.

3,5 sterren.

Vierde deel uit de serie ‘Kronieken van Belgarion’. In dit deel krijgt prinses Ce’Nedra eindelijk een persoonlijkheid. (Bel)Garion was in dit deel nog steeds een vrij vlak figuur, terwijl hij toch de hoofdrol in deze serie zou moeten spelen. Verder vooral veel politiek geneuzel.
Het boek begint direct bij het einde van het vorige deel, zonder een terugblik op eerdere gebeurtenissen. Dat is lastig, zeker als het al langer geleden is dat je de vorige delen gelezen hebt.

Weet niet eens echt wat te zeggen over dit boek. Zeker niet een van Cusslers’ beste boeken.

Dirk Pitt zou een James Bond-achtig figuur moeten worden, volgens Cussler in het voorwoord, maar dat is hem zeker niet gelukt.

Al meer dan 30 jaar verdwijnen er schepen bij Hawaii in wat een soort Bermuda-driehoek is. De Amerikaanse onderzeeër Starbuck (is dat een referentie naar de ‘koffie’-keten) is het jongste slachtoffer. Van het schip wordt taal nog teken vernomen. Tot Dirk Pitt tijdens zijn vakantie op Hawaii iets in het water ziet drijven. Ondanks dat het een gevaarlijke kust is, probeert hij het object te redden.
Dit is het begin van een avontuur waarin Dirk Pitt te maken krijgt met een moordaanslag, mooie vrouwen en een man met goudkleurige ogen.

Het idee van een verloren gegane onderzeeër is een goede, en was zeker een heel eigen boek waard. Ook het idee van een soort Bermuda-driehoek bij Hawaii is goed.

De hoofdkarakter Pitt is redelijk ontwikkeld, soms arrogant en afwijzend. Maar de andere personages zijn minder ontwikkeld. Zeker zijn vriend Al Giordino komt naar mijn idee te weinig uit de verf.