Reviews

Teleurstellende einde van de serie. Ben blij dat de serie eindelijk over is, en het lijkt er op dt ook de auteur het wel genoeg vond. In het eerste gedeelte vooral veel uitleg over vele dingen die schijnbaar noodzakelijk zijn voor het volgde gedeelte van het boek.
Ongeveer halverwege werd het interessanter, misschien wel het beste uit de hele serie. Daarna was het goed te merken dat Goodkind er klaar mee was. In ongeveer 200 pagina’s stopte hij zoveel actie waar hij normaal een hele boek voor neemt. De vele losse eindjes moesten nog gauw worden afgewerkt.

Wat kan je hier over zeggen. Een boek over de bestialiteit door de eeuwen heen. Verwacht geen verhalen over seks met dieren, maar meer hoe de omgang met dieren in de loop der eeuwen veranderde.

het autobiografisch verhaal van de dominees zoon Jan Brokken.

Dominee Brokken en zijn vrouw leven, gedwongen gescheiden van elkaar, in het door de Japanners bezette Nederlands Indie.. Het levenswerk van vader Brokken, het godsdienstonderzoek in de Tropen, is door de Japanners vernietigd.  Dit, samen met de PTSS, heeft hem en het gezin Brokken getekend.

De auteur is pas na de oorlog geboren en heeft daardoor dit belangrijke stuk familiegeschiedenis gemist. Dit wordt ‘goed’ gemaakt door een ondermijnende huidziekte. Pas als hij het land bezoekt waar zijn twee broers zijn geboren en zijn vader zoveel ellende heeft ondergaan, klaart deze ziekte op, en is hij verlost van zijn ‘kleine waanzin’.

Goed geschreven verhaal.

SF uit de oude school. Misschien niet een van de betere werken van Asimov, maar toch goed te lezen.

Het boek is een compleet andere insteek van Asimovs gewone werk, de harde Science Fiction, en dus geen robots of anders uit zijn eerdere werk. Gewoon lekker ouderwetse SF.

In de 23e eeuw leven mensen verspreid over het universum in ruimte-stations, en beginnen langzaam uit het zonnestelsel te trekken, in de richting van een rode dwerg ster, Nemesis op ongeveer 2 lichtjaar afstand van de Aarde. Niemand op Aarde wist van het bestaan van deze dwerg ster af, omdat deze door een gigantische stofwolk aan het oog werd onttrokken.

De 15 jarige Marlene Fisher was nog maar een baby toen zij en haar moeder, een astronaut, hun thuiswereld, achter zich lieten,

Edit: Nu ik deze ‘review’ terug lees weet ik helemaal niet meer wat ik nog verder wou schrijven na de vorige regel…

De auteur van dit boek heeft zelf enige tijd gevaren op een Duitse onderzeeër, de U96. De ervaringen opgedaan in die tijd heeft hij gebruikt voor dit beroemde boek.

Dit is een zeer realistisch verhaal over het harde leven aan boord van de U96. Het verhaalt over ervaringen die de meeste liever niet zouden willen meemaken. Het verhaal is vrij van enig Nazi-sympathieën en daardoor maakt het niet uit dat het verhaal zich afspeelt in een Duitse onderzeeër, jagend en opgejaagd wordend door de geallieerden. De commandant laat zich nogal vernietigend uit over Hitler en de Duitse oorlogsstrategieen.

We maken vooral de oorlogservaringen van mannen op zee mee, ongeacht hun nationaliteit, en lezen over wat het betekend om ten strijde te trekken in een onderzeeër, die vaak kwetsbaar is maar op sommige momenten ook een ijzeren doodskist. Vooral voor de mannen in de machinekamer is het vaststaand feit dat zij niet gered kunnen worden tijdens een evacuatie.

Het verhaal, dat zich afspeelt gedurende een missie, vertelt over de lange momenten van verveling die dan weer omslaan in spanning gedurende een actie, in stilte de dieptebommen horen ontploffen in de wetenschap dat er maar eentje nodig is om het schip voorgoed te laten zinken.

Recensie is verloren gegaan na een recente crash.