Reviews

Daniel en Echo zijn ontsnapt aan de ‘Strateeg’ en zijn leger. In de bossen ontmoetten zij bij toeval 3 andere overlevenden met krachten. Samen met hen vertrekken ze naar Het Groene Balkon, de verzamelplaats van de Overlevenden, ver weggestopt tussen de bergen zodat het leger hen niet kan vinden. Daniel en Echo besluiten te blijven en mee te werken om de strijd aan te gaan tegen het oprukkend leger. Na verloop van tijd ontdekken ze echter dat niet alles is zoals het lijkt.
Vinden ze Jonas en Olivier nog terug? Wie heeft de vader van Daniel vermoordt?

Een dystopisch verhaal van eigen bodem. Een goed gekozen setting voor het verhaal met een mooie spanningsopbouw. Ook de personages zijn allemaal goed uitgedacht. Heb persoonlijk wel iets van een antipathie tegen Jonas hoewel ik er nog niet echt de vinger op kan leggen wáárom.

Opnieuw moet Cade vechten voor zijn leven, maar niet alleen voor dat van hem, maar ook voor die van zijn vrienden, en uiteindelijk ook voor de toekomst van de Aarde. Hij moet, samen met zijn vrienden, vechten tegen Aliens maar krijgen gelukkig hulp van een Romeins leger. Als dit gevecht gewonnen is, moeten zij in de jungle op zoek naar schatten, maar ondertussen worden zij achtervolgd door dinosauriërs en slavenhalers.

Einde van de serie. Er gebeurde vrij veel in het verhaal, misschien zelfs wel te veel. De meeste ‘mededingers’ werden eigenlijk niet gebruikt. Eigenlijk waren vooral Cade en een of twee andere bezig met de actie en de rest hing er maar een beetje bij.
Het einde voelde gehaast en had wat langer mogen duren.

Ik was niet echt kapot van de nieuwe personages (Marius en de Romeinen) en het verhaal met de ‘Grijzen’ interesseerde me weinig.

Het was een goed idee van de uitgever om een korte samenvatting van de vorige twee delen toe te voegen.

Voor het eerst in jaren sneeuwt het in Rome, en de twee rechercheurs Nic Costa en Gianni Peroni krijgen de opdracht om te gaan kijken bij het Pantheon waar een alarmmelding vandaan komt. Zij treffen daar het vreselijk toegetakelde lijk aan van een vrouw. Als de FBI op de stoep staat blijkt dat dit niet de eerste moord is, er zijn op verschillende plaatsen andere slachtoffers op dezelfde manier vermoord.

Kwam niet echt in het verhaal. Startte traag, maar had wel genoeg actie om je bezig te houden. Begon er een beetje genoeg van te krijgen te lezen dat Peroni door een fout van hem bij de ‘gewone’ politie terecht kwam. De reden daar van was al in het HHet Bacchus offer uitgelegd, en nu ook weer diverse keren. Wat gebeurde er verder met dat meisje Laila? Over het algemeen zijn dit leuke verhalen om te lezen op vakantie, omdat ze makkelijk weg te leggen zijn.

Tijdens een sneeuwstorm, die Rome teisterde, kringen wee agenten de melding dat er ingebroken wordt in het Pantheon. Eenmaal ter plaatse treffen zij een gruwelijk tafereel aan. Het blijkt het lichaam te zijn van een vrouw, die een ingewikkeld patroon op haar rug gekerfd heeft staan. Voor de politie aan hun taak kan beginnen, komt de FBI al in actie, en worden de agenten op een zijspoor gezet. De

Kwam niet echt in het verhaal. Startte traag, maar had wel genoeg actie om je bezig te houden. Begon er een beetje genoeg van te krijgen te lezen dat Peroni door een fout van hem bij de ‘gewone’ politie terecht kwam. De reden daar van was al in het Het Bacchus offer uitgelegd, en nu ook weer diverse keren.
De auteur weidt soms erg uit in details die niet ter zake doen voor het verhaal

Wat gebeurde er verder met dat meisje Laila?

Over het algemeen zijn dit leuke verhalen om te lezen op vakantie, omdat ze makkelijk weg te leggen zijn.

Max, de 6 jarige zoon van Till, is vermist. Al een jaar lang is er geen taal of teken van hem. De politie verdenkt de veroordeelde kindermoordenaar Guido Tramnitz, ook dit jongentje te hebben vermoord. Helaas ontbreekt hiervoor ieder bewijs. Till gaat undercover het psychiatrische ziekenhuis in, om zo dichter bij deze Guido te komen.

Dit boek bevat genoeg plotwendingen om het boek tot het einde toe spannend te houden. Er zat redelijk veel geweld in dit boek, wat te verwachtten is in deze situatie.

De personages zijn niet geheel uitgewerkt, zodat er ruimte is om een en ander zelf in te vullen.

Een van Fitzek’s beste boeken. Sowieso zijn zijn boeken al bijna niet weg te leggen, maar deze hen ik zowat in een keer uitgelezen.