Reviews

Nicci, ooit gevreesd luitenant van Keizer Jagang en de Imperiale Order, gaat met Nathan op reis om alle uithoeken van Richard’s rijk te bezoeken als reizende ambassadeurs. Ze ontdekken gebieden waar de mensen nog onbekend zijn met de ontwikkelingen in D’Hara.

Gedurende het boek bekroop mij het idee dat dit eigenlijk een bundel is van 3 verschillende plots onder het vaandel van Nicci.
Wat ze vooral doet is het hameren op het feit dat zij Richard heeft verlaten om op missie te gaan voor hem en gebeurtenissen uit het verleden. Dit maakte van de sterkte personage die zij in de Wetten van Magie was tot een soort marionet.

Ooit was het grappig om over Nathan te lezen, maar in dit verhaal was hij te gefocused op mooie kleding en het verlies van zijn magie.

Ondanks dit was het wel een lezenswaardig boek.

Eindelijk weer eens een leuk verhaal.

Suske ligt op sterven, tenzij Wiske het voor elkaar krijgt om de 3 kinderen van Mami Wata op tijd terug te brengen naar het heiligdom van de god. Na diverse avonturen lukt het Wiske om de beeldjes terug te brengen, maar… is ze op tijd?

De overige opmerkingen bij het vorige verhaal De Planeetvreter blijven bestaan.

Een boek met een lange introductie (ruim 100 pagina’s volgens mijn e-reader). De snelheid van het verhaal was wisselend. Op het ene moment vloog je door de pagina’s, en het andere moment leek het verhaal zich langzaam voor te slepen. Verhaal is wel goed doordacht. Eigenlijk zijn het twee verhaallijnen die uiteindelijk bij elkaar komen.

Er zitten heel veel personages in het boek, waardoor het soms lastig is om bij te houden wie wie nou eigenlijk was. Tegen het einde werd het een stuk makkelijker, met de ene plot-wending na de andere.

Geen topper, geen flopper.

Pracht boek, geheel herschreven door Klaas Norel, nadat de oorspronkelijke manuscripten van de schrijver Herman de Man verloren zijn gegaan.

Jan Baan moet met zijn broers mee de Grienden in. 11 Jaar is hij nog maar en het werk in de Grienden is hard, keihard. Of hij dat wel aan kan is geen vraag. Hij zal wel moeten. Zijn moeder, die weduwe is, heeft het geld dat hij en zijn broers binnen brengen hard nodig. De schoolmeester, Aandacht, ziet Jan met lede ogen van school vertrekken. Hij begrijpt dat het moet, maar de jonge Jan was een goede leerling. Voor Jan definitief de school verlaat, stopt de meester hem nog wat rekenboekjes toe, die hij kan gebruiken om verder te leren.

Mooi neergeschreven verhaal waarin de kleine Jan zich ontpopt tot directeur van een groot baggerbedrijf.

Het autobiografisch verhaal van een marinier die twee jaar naar Nederlands Indie zou gaan, maar door de oorlog pas na 7 jaar weer thuis komt. Vaak zijn dit soort boeken een saaie opsomming van feiten en namen of een soort dagboek. Dit boek is geen van beide. In dit boek vertelt Henrik Kooi samen met de auteur Rik Valkenburg het verhaal op zo’n manier dat je er haast ingezogen werd.

Hij verteld over zijn leven voor de overgave aan de Japanners, de minachtende behandeling die de Nederlanders ten deel viel. Over het leven in kampen in Thailand en Birma, waar hij mee moest werken aan de beruchte Birma-spoorlijn.

Het is beschamend om te lezen hoe Nederland na de oorlog omging met iemand die vele ontberingen in gevangenschap heeft ondergaan