In de Vuurlinie

In het vorige deel wist Ray Barclay te ontsnappen uit het ruimtestation ‘The Beacon’, met een krakkemikkige ‘escape-pod’ en een ara. Ray was/is een wetenschapper die onderzoek doet naar het mixen van BioZol en theocite om zo een super-brandstof te maken waarmee de mensheid het universum kan onderzoeken. Het ruimtestation was eigendom van de ZolaCore onderneming en dus van Ignacio Zola.

Zola en zijn trawanten blijken niet meer te zijn dan eco-terroristen, die de Aarde willen vernietigen met iedereen er op, behalve hen zelf. Ze laten een dodelijk gas door het ruimtestation stromen, die iedereen dood, behalve Ray die in een afgesloten laboratorium werkte. Als hij na zijn geslaagd experiment het nieuws aan zijn supervisor wil gaan vertellen, blijkt deze dood in de gang te liggen. Hij roept om hulp, maar vindt al gauw dat de gehele bemanning van het station is overleden. Tot overmaat van ramp komt hij er achter dat er nog maar voor 11 uur lucht is. Hij neemt het op zich om alle bewijzen die hij kan vinden mee te nemen naar Aarde, in een niet daarvoor geschikte ontsnappings module. Dan komt hij er achter dat ook de Aarde is vernietigd. De overlevenden zitten in ondergrondse bunkers. Deze bunkers staan onder bevel van het Earth Resilience Forum (ERF). Dit ERF wordt geleid door ene Mr. Major, en niet door de ook in de bunker aanwezige president.

Een vraag die ik heb is de volgende: De bunker waar Ray in terecht komt, bevat zo’n 8.000 mensen, waarvan vele hoge militairen zijn, waarom dan kiezen voor een organisatie ZONDER enige militaire kracht? En waarom is de president daar ooit mee akkoord gegaan?