Reviews

Het is moeilijk om hier een waarderings-getal voor te geven. Waardeer ik het voor het verhaal, voor de spanning of de feiten. Uiteindelijk toch gekozen voor de volle 5 sterren voor de manier waarop het verhaal is neergezet.

Dit boek is geen fictie, het verhaal heeft zich daadwerkelijk zo afgespeeld. De auteur heeft echter aangegeven dat hij de naam van de man en de kinderen heeft veranderd.

Het verhaal eindigt droef. Hoewel in het boek de jongen (Blaz) ontsnapt via de latrine, heeft in werkelijkheid niemand van het gezin het concentratiekamp overleeft.

Het verhaal vertelt ons over het leven van Helene Hannemann en haar 5 kinderen. Haar man Johann, een Roma, en hun kinderen zouden gedeporteerd worden naar een kamp. Zij zelf kon rustig thuisblijven, want zij was een Duitse vrouw. Toch koos zij er voor om haar man en kinderen te volgen naar Auschwitz. Dit boek gaat over de gruwelen van het concentratiekamp, maar ook de ongetemde liefde van een moeder voor haar kinderen.

Als verpleegkundige biedt Helen aan om de ziekenbarak te gaan werken, maar al snel vraagt Dr. Mengele haar om een crèche op te zetten voor de kleinste kinderen. Achteraf weten wij wat voor een afschuwelijke monster deze Mengele was, maar dat is achteraf. Later bleek dat de crèche en het schooltje voornamelijk bedoeld waren om een oogje te kunnen houden op de kinderen die Mengele voor zijn experimenten – het voert te ver om hier op in te gaan – in naam van de wetenschap nodig had.

Helen, en haar medewerksters, brengen een glimlach op de gezichten van de kinderen, en bieden hen weer eventjes hoop en geborgenheid.

Wat te zeggen over dit ‘boek’.

Dit is NIET het ‘Mein Kampf’ geschreven door A. H., maar een bewerking van het boek voorzien van commentaren, analysis en fragmenten uit het boek.

Een triest boek, dat echter heel getrouw de waarheid over Auschwitz naar buiten bracht. Moeilijk om hier een echte waardering aan te geven. Niet alle overlever is een schrijver, en dus zijn niet alle boeken even goed geschreven. Dit boek is hierop een uitzondering.

Het doel van de schrijver was, om na zijn ontsnapping uit het concentratiekamp, de wereld te vertellen van de verschrikkingen die in het kamp werden uitgevoerd, om de dood van 1 miljoen Hongaarse Joden te voorkomen. Hij, en een medeontsnapper, brachten veel informatie met zich mee. Informatie die met feiten bewezen konden worden.
Dat deze informatie niet gedeeld werd met de Hongaarse Joodse bevolking maakt het des te schrijnender.

Eerste deel las vooral als een waar-gebeurde roman; de appendices vertellen het verhaal van de cijfers en de achtergronden.

Dit boek zou verplichte literatuur moeten zijn.

Verhaal over een jongen die tijdens en na de Tweede Wereldoorlog opgroeit met een foute vader. Hij maakt allerlei vervelende dingen mee, en wordt na de oorlog heen en weer gezeuld tussen de diverse familieleden en woont daardoor op wisselende plekken. Op een gegeven moment komt hij weer terecht bij zijn vader en diens nieuwe vriendin. Beide mishandelen hem.

Dit triest verhaal wordt heel erg zakelijk beschreven, zonder ruimte voor emoties. Eigenlijk is het hele verhaal een verzameling herinneringen die niet allemaal tot een geheel komen.

Het lijkt er op dat alles in een keer is opgeschreven, en daarna zonder controle en bijschaven bij de drukker is gekomen. Af en toe worden er opeens Engelse woorden gebruikt.

Het had een mooi en aangrijpend verhaal kunnen zijn, als het maar enige nacontrole had gehad.

Kinderen van toen vertellen over hun oorlogstijd, zowel kinderen van NSB-ers als ondergedoken Joodse kinderen.

Review:
Een soort biografie over ‘The Amazing Stroopwafels‘ en vooral de voorman van deze band, Wim kerkhof, geschreven door diens zoon Merlijn.

Lekker kneuterig boek waarin de trots van de zoon voor zijn vader voelt. Alles komt in dit boek aan bod, de liedjes, de geschiedenis en zo verder.

Dit is een boek dat meer dan 40 jaar geleden is geschreven, maar nog steeds boeiend kan zijn. Het is een klassiek SF-verhaal.
Het is 2031 en een onbekende voorwerp, zo’n 30 mijl lang, is op koers naar de Aarde, en de mensheid probeert het te onderzoeken. Iedereen is nog bang na de ramp van 2077, toen een vuurbal de Aarde raakte en 100.000 slachtoffers maakte. Gelukkig is er nu een ‘Spaceqguard’, een waarschuwingssysteem dat een schild om de Aarde kan leggen. Een sonde maakt foto’s van het voorwerp en dit blijkt een ruimteschip te zijn.

Meer kan ik nu niet vertellen, daar is het te lang voor geleden dat ik het boek heb gelezen.

Het boek laat je achter met veel vragen, maar gelukkig komen er nog twee of drie delen achteraan.

Aanrader