Reviews

review verloren

Review:
Redelijk verhaal.

(Later meer)

Interessante plot. Jaren geleden verdween een 7-jarige jongen in de resten van een oude tempel. De vader van de jongen, professor Bramante, zit in de gevangenis omdat hij een student had aangevallen die meer scheen te weten over deze vermissing. Nu is de professor weer vrij. Andere studenten van de professor zijn vermist of eveneens vermoord. Deze doden en vermissingen vielen steeds samen met het verlof van de professor.
Delen van het verhaal waren wreed en sadistisch, maar zijn belangrijk voor het verhaal.

Hoewel dit boek deel uit maakt van een serie, is het als zelfstandig verhaal te lezen, en is voorkennis van de hoofdrolspelers niet echt nodig. Voor mij was dit een van de beste boeken uit de serie.

De Mitras-cultus speelt een rol in dit boek en neemt daardoor een belangrijke plek in.

Verrassende einde.

Het avontuur van de tweeling, Martha en William, gaat in dit boek verder waar het vorige eindigde, en is het tweede deel uit een serie van 8 boeken (in vier 2-luiken). Er is geen saaie kost waar je eerst doorheen moet om de personages weer te leren kennen. Nee, de actie start direct.

De kinderen zijn intussen aangekomen op Terra Fabula en gaan, samen met hun vrienden, de strijd aan met Griselda. Voor het echter zover is gebeuren er nog genoeg spannende en magische avonturen.

Doordat er zoveel gebeurt in dit boek, merk je pas later hoeveel tijd er verstreken is. Soms vind je in het boek nog een verdwaalde spreuk, waarbij de letters soms wegvallen of omdraaien. Gelukkig zijn de meeste spreuken wel op tijd ‘bevroren’, zodat ze geen kwaad meer kunnen doen.

De interactie tussen de personages is prettig en ieder maakt een eigen ontwikkeling mee. Wat me opviel is dat William een beetje een dommere rol kreeg toegespeeld ten opzichte van zijn zuster.

Het boek miste wel het ‘sprookjes-achtige’ van zijn voorganger, en de actie kwamen als vrij standaard over. De spanning was op sommige momenten weg; op een gegeven moment raken ze van elkaar gescheiden in het labyrinth, maar na een paar keer door een poort te gaan vonden ze elkaar al weer snel. Hier had best wel meer spanning in gekund, maar misschien ga ik daarin voorbij aan het feit dat ik al lang niet meer tot de doelgroep van het boek behoor.

Had meer verwacht van dit boek, gezien de vorige drie delen. Call is vooral bezig met de vraag of de meisjes hem interessant vinden (tja, het is een puber). De personages kwamen vrij kinderachtig over. Omdat het boek me toch een aantal uurtjes aangenaam bezig heeft gehouden, toch 3 sterren.