Reviews

Twee jongens en een Bob Evers-serie

Matig boek, waarin de auteurs proberen een passend einde te maken aan het Bob Evers deel ‘Knokpartijen in een Koelhuis’, dat door de schrijver Van der Heide niet is voltooid. Naar mijn mening zijn ze daar niet in geslaagd.

Lees verder

Uitstel van Executie

[lorem_ipsum_wli]

Lees verder

Uitverkoren

Veronica Roth heeft een prachtige serie boeken geschreven, denk maar aan de Insurgent serie, dus ben ik met veel plezier begonnen in deze nieuwe, op volwassenen gerichte, serie. Het viel me tegen.

Het verhaal was op zich goed bedacht, een schaduw wereld die dezelfde problemen met een Duistere bleek te hebben als de Aarde zelf. Op Aarde was het eerder gelukt om deze kwaad te vernietigen, maar op de schaduw wereld tierde het kwaad nog voort.

Ik vond het boek echter een behoorlijk trage snelheid hebben, en over het algemeen saai.  Tegen het einde van het boek werd het wat beter, toen Roth de draadjes bij elkaar liet komen. Persoonlijk vond ik het nogal een klus om door te komen. Dat ik toch door gezet heb is mede omdat ik de afgelopen tijd al meerdere boeken ans #DNF aan de kant had gegooid.

Dit boek voelde een  beetje als het vervolg van bijna elk YA-boek, waarin de held de wereld red van een superschurk of het kwaad. Het speelde zich zo’n 10 jaar af NA dat de helden de wereld hadden gered, en leden aan PTST, depressies en andere kwalen.  Het eerste gedeelte van het boek was redelijk, maar door het gebrek aan echte actie werd het saai. Ook het tweede deel beloofde wat maar ook dat duurde niet lang. Veel tijd werd er besteed aan trainingen of het wat rondwandelen in de stad.

Wat naar mijn idee meespeelde was dat het boek in de 3e persoon is geschreven, terwijl een complexe personage als Sloane met haar trauma’s het verdiende dat het boek vanuit haar standpunt werd geschreven.

Op geen enkel moment had ik het gevoel om een te zijn met een van de personages.

Lees verder

Uitzicht op Diluvipolis

Review:
In een woord… ‘SAAI!’, maar misschien had het wat kunnen worden als het boek wat langer was dan 25 pagina’s.

Lees verder

Ultimatum

Een Nederlandse thriller, met een verrassende einde.

De psychiater Aron Mulder wordt verdacht van de moord op zijn vrouw, maar na een week wegens gebrek aan bewijs vrijgelaten. Op de dag dat hij thuis komt, laat zijn zoon weten dat hij vertrekt naar Amerika.

5 Jaar later. De geschiedenis lijkt zich te herhalen als een jonge vrouw (Nathalie Underwood) dood wordt gevonden in de moerassen van Louisiana. Zij blijkt de vriendin te zijn van Alexander van Sant. Aron komt erachter dat het in werkelijkheid om zijn zoon Alexander Mulder gaat. Hij is er van overtuigd dat zijn zoon onschuldig is, en vertrekt naar Amerika. Hij wil alles doen om te bewijzen dat er een vergissing is gemaakt.

Hannah Vincennes is belast met het onderzoek naar de moord op Nathalie, en de hoofdstukken wisselen steeds tussen haar en Aron.

Het verhaal is zeer boeiend geschreven, de karakters komen haast tot leven, en de haat/liefde verhouding in het gezin Mulder, de liefde van de vader voor zijn zoon en de onder druk staande rechercheur komen allemaal goed uit de verf.

Uiteindelijk komt het allemaal neer op keuzes maken. Dit is een boek dat je nog lang bij blijft, en het zal zeker enige emoties oproepen.

Het schrijvers duo Daan Heerma van Voss en zijn broer Thomas Heerma van Voss hebben een geweldige thriller geschreven, en wat mij betreft komen er nog meer boeken bij.

Lees verder

« eerste ‹ vorige 1 210 300 308 309 310 311 312 320 333 Volgende › Laatste »