Boekgegevens
Zes verhalen die ergens naartoe moeten leiden, maar waarheen precies? Dat bleef mij tot het einde onduidelijk. De rode draad in dit boek is dat alle personages een reden hebben om naar de planeet Hyperion te reizen. Het voelt echter aan als één grote voorbereiding op volgende delen, die helaas nauwelijks vindbaar lijken te zijn.
Het uitgangspunt is intrigerend: op de vooravond van een interstellair conflict reizen zeven personen naar de mysterieuze ‘Shrike’. Deze groep – bestaande uit een priester, soldaat, dichter, geleerde, detective, diplomaat en gids – hoopt een oorlog te voorkomen en deelt hun persoonlijke verhalen om zich voor te bereiden.
Hyperion onderscheidt zich door zes verhalen voor de prijs van één aan te bieden, waarbij elk verhaal sterk leunt op de stijl van andere auteurs. Zo doet de priester denken aan de horror van Joseph Conrad, is de soldaat puur militaire sciencefiction à la Heinlein, en ademt de geleerde de sentimentaliteit van Ray Bradbury. Hoewel deze stijloefeningen interessant zijn, is de leeservaring soms overweldigend en bij vlagen moeilijk te volgen.
Voor mij persoonlijk was dit een enorme teleurstelling. Gezien de moeizame stijl en het gebrek aan een duidelijke ontknoping, is dit een van de slechtste boeken die ik heb gelezen. Het verbaast me dan ook oprecht dat dit werk een Hugo Award heeft gewonnen.