Boekgegevens

Goed pakkend verhaal, met aandacht voor de tijd. Het boek werd verteld in de ‘ik’ vorm, iets waar ik zelf niet zo’n fan van ben. In dit geval verteld Roger Chapman, de ‘ik’, het verhaal tegen het einde van zijn leven, en blikt steeds terug.
Als 18-jarige jongeman verlaat hij het klooster om als marskramer op weg te gaan naar Londen. Onderweg hoort hij van de verdwijning van twee heren en de bediende van een van hen. Hun bagage is achtergebleven.
Al vrij snel was duidelijk hoe de vork in de steel zat, maar toch was het einde nogal verrassend.
